มาทางซือฝูชิง
เขายื่นมือออกไปหมายจะลูบหน้าของเธอว่าไร้เครื่องสำอางจริงๆ หรือเปล่า
ซือฝูชิงใช้แขนทั้งสองข้างกอดอกพลางจ้องเขา “คุณคิดจะทำอะไร นี่หน้าสดจริงๆ”
ผู้กำกับภาพสีหน้าเปลี่ยน ขณะที่กำลังจะพุ่งเข้าไปห้าม
ทันใดนั้นชวีหลิงอวิ๋นก็ชะงักไปพร้อมมือที่ค้างอยู่กลางอากาศ ยิ้มเจื่อน “ขอโทษที มันเป็นความเคยชินน่ะ”
เขารู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ทำไมดาราปลายแถวคนหนึ่งถึงทำให้เขาตกตะลึงจนทำตัวไม่ถูกขนาดนี้ได้
ชวีหลิงอวิ๋นกลับลงไปนั่งที่เดิม จากนั้นก็กวาดตามองหญิงสาวเบื้องหน้าอย่างละเอียด
ในฐานะที่เป็นดีไซน์เนอร์และผู้กำกับ ชวีหลิงอวิ๋นย่อมตั้งคำนิยามของคำว่า ‘สวย’ ไว้สูงมาก
เขาต้องการความสดใสเป็นธรรมชาติ
เกรงว่าต่อให้นักแสดงจะทำมาเพียงนิดเดียวก็ไม่อยู่ในสายตาของเขาแล้ว
เขามีนิสัยประหลาด แต่ดารามากหน้าหลายตายังคงยอมทุ่มเททุกอย่างเพื่อเข้ามาอยู่ในวงโคจรของเขา
ในเมื่อมีนักแสดงต้าซย่าที่เข้ามาอยู่ในเก๋อหลินเอินจริงๆ น้อยมาก ตลอดหลายปีมานี้มีแค่ผู้กำกับมากความสามารถอย่างชวีหลินอวิ๋นคนเดียวเท่านั้น
มีใครไม่อยากได้รางวัลของเก๋อหลินเอินบ้าง
“ดีมาก งั้นก็คุณเลย” ชวีหลิงอวิ๋นตัดสินใจในเวลาอันรวดเร็ว “เซ