ลอบใจเธอได้
เฟิ่งซานมองซือฝูชิงด้วยสายตาประหลาดพร้อมอารมณ์ซับซ้อน
เขาอายุยี่สิบห้าปียังไม่บอกว่าตัวเองแก่ ซือฝูชิงอายุแค่สิบแปดปีแต่บอกว่าตัวเองแก่แล้ว?
หลังจากอวี้ซีเหิงอ่านเอกสารในมือจบก็เงยหน้าขึ้น “มาหาฉันถึงที่นี่มีธุระอันใด”
“ฉันขอดูกล้ามเนื้อขากับเส้นประสาทของคุณหน่อย” ซือฝูชิงเดินมานั่งลงตรงหน้าเขา จากนั้นก็ล้วงหยิบถุงมือหมอออกมาสวม “ฉันจะใช้ยารักษาตามอาการ”
ซีอวี้เหิงหลุบตาลง นัยน์ตาสีอำพันวูบไหว “เชิญ”
เธอพับขากางเกงของเขาขึ้น จากนั้นขาเรียวยาวของชายหนุ่มก็ปรากฏให้เห็นสู่สายตา
เส้นเลือดไหลเวียน กล้ามเนื้อแน่นเป็นมัดๆ
ถึงแม้จะไม่ได้ดูกำยำเหมือนกล้ามเนื้อผู้ชาย ทว่าไม่อ่อนแอเลยสักนิด ดูกำลังพอเหมาะด้วยซ้ำ
ถือว่าเป็นหุ่นที่ใส่เสื้อผ้าก็ดูดี ถอดเสื้อผ้าก็มีเนื้อหนังอย่างสมบูรณ์แบบ
ซือฝูชิงขยับขาของเขาขึ้นโดยใช้ถุงมือหมอ จากนั้นก็กดลงเบาๆ “ที่แท้ฉันก็ไม่ได้คิดไปเอง กล้ามเนื้อของคุณดีมากจริงๆ”
การสัมผัสของเธอแม่นยำมาก ต่อให้จับผ่านถุงมือก็สัมผัสได้
ราวกับเหมือนมีบางอย่างถูกจุดชนวนจนใกล้ระเบิดเต็มที
ดวงตาของอวี้ซีเหิงหรี่ลง บวกกับน้ำเสียงก็ขรึมลงด้วย “อย่าแตะ”
“หืม เจ็บตรงนี้ด้วยเห