ม่งๆ เลยรีบชักขากลับแล้วเผ่นหนี
แต่หนีไม่ทัน ก้าวได้เพียงสองก้าวก็ถูกยกร่างขึ้นมาเหมือนเดิม
เสี่ยวไป๋ทำได้แค่คลอเคลียฝ่ามือของซือฝูชิงอย่างเอาใจแล้วร้องหงิงหนึ่งที
“ยอมแพ้เถอะ ฉันไม่เชื่อแกหรอก” ซือฝูชิงวางมันลงบนโต๊ะ “ฟื้นฟูพลังด้วยความซื่อสัตย์หน่อยเถอะ”
เสี่ยวไป๋พลิกตัวอย่างโมโห
เมื่อไรจะมีทองให้มันกินแบบไม่อั้นสักที
มันจนใจจะใช้ชีวิตแบบนี้แล้ว!
**
วันต่อมา
ตอนเช้าซือฝูชิงเข้าไปสอนเซี่ยอวี้และพวกสวี่ซีอวิ๋นค่ายฝึกต่อ
หลังจากกินมื้อเที่ยงเสร็จและจัดการแต่งหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจเรียบร้อยก็มุ่งหน้าไปที่ถ่ายทำโฆษณาทันที
เมื่อวานซือฝูชิงอ่านข้อมูลแล้ว
นี่เป็นการถ่ายโฆษณาเสื้อผ้า
ส่วนยี่ห้อของเสื้อผ้าก็เจาะเฉพาะกลุ่มเท่านั้น โดยเน้นสไตล์จีนโบราณเป็นหลัก
ดังนั้นจึงเลือกสถานที่เป็นตำบลเล็กๆ ข้างเมืองหลิน
ซือฝูชิงไม่ค่อยอยากตั้งใจทำภารกิจที่เทียนเล่อมีเดียส่งมาสักเท่าไร
แต่คนที่ส่งข้อมูลมาบอกเธอคือเจียงฉังหนิง ฉะนั้นเธอย่อมต้องให้เกียรติบ้าง
พอถึงก็ได้ยินเสียงเย็นเฉียบดังขึ้นด้านหลังเธอ
“ทางนี้”
ซือฝูชิงหันหน้าไปมอง
หญิงสาวเอวบางร่างสูงโปร่งสวมเสื้อและกางเกงหนังกำลังยืนอยู่ใต้ต้นหลิว
เธอสุขุมเย็นชาจน
