้ามา
หนุ่มวัยใสคนหนึ่ง ซึ่งดูท่าทางอายุไม่เกินสามสิบปีแน่นอน
ผู้กำกับภาพพลันตกตะลึง
เขาลุกขึ้นยืนทันทีพร้อมร้องถามเสียงหลง “ผู้กำกับชวี มาได้ยังไงครับ”
“แค่แวะมาดู” ชวีหลิงอวิ๋นพยักหน้า “พวกนายแคสต่อเถอะ ผมจะนั่งดูข้อมูลนักแสดงของรอบนี้”
จากนั้นผู้กำกับภาพก็รีบยื่นใบสมัครของคนที่เหลือส่งไปให้
พลางคอยสอดส่องท่าทีของชวีหลิงอวิ๋นไปด้วย
พอเห็นว่าเขาไม่มีท่าทีอะไร ผู้กำกับภาพถึงผ่อนลมหายใจออกมา
แต่เขาผ่อนลมหายใจเร็วเกินไป
เพราะวินาทีต่อมาชวีหลิงอวิ๋นก็เอาใบสมัครชุดหนึ่งตบโต๊ะอย่างแรง
ผู้กำกับภาพสะดุ้งเฮือก “ผู้กำกับชวี?”
“ตอนนี้ไม่ว่าใครก็มาเทสหน้ากล้องได้แล้วเหรอ” ชวีหลิงอวิ๋นชี้ไปที่รูปแต่งหน้าแนวพังก์บนใบสมัคร ทั้งโมโหทั้งขำ “แม้แต่รูปในใบสมัครยังฉาบหน้าแน่นขนาดนี้ นักแสดงคนไหนกัน”
“ตอนนี้ไปบอกให้เขาล้างเครื่องสำอาง ต่อให้ไม่ล้างก็ต้องล้าง ถ้าล้างเสร็จแล้วก็ให้เข้ามา ฉันจะสัมภาษณ์เอง”
ผู้กำกับภาพชะงักไป หลังจากมองแวบหนึ่งก็ไม่กล้าคัดค้านอะไรแล้วรีบส่งทีมงานออกไปทันที
เวลานี้ซือฝูชิงกำลังนั่งตากแดดอยู่ด้านนอกด้วยท่าทีเกียจคร้าน
กระทั่งได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้น จากนั้นก็มีสายตาจับจ
