้ายก็มีเพียงเขาเท่านั้น
**
หกโมงเย็น
ซือฝูชิงออกมาจากค่ายซ้อม
วันนี้เธอค่อนข้างว่าง พรุ่งนี้การแบ่งห้องถึงจะเริ่มอย่างเป็นทางการ
รวมเซี่ยอวี้และสวี่ซีอวิ๋นก็มีทั้งหมดหกคน ประหยัดแรงไปเยอะมากจริงๆ
เธอต้องขอบคุณเด็กฝึกพวกนั้นมากกว่า เพราะทำให้เธอได้ใช้ชีวิตการเป็นเมนเทอร์อย่างมีความสุข
“ชิงชิง!” เพียงแวบเดียวอวี้ถังที่อยู่ด้านนอกก็เห็นหญิงสาวที่สวมชุดเสื้อหนังทันทีจึงโบกมือเรียกด้วยท่าทีดีใจ “ทางนี้ๆ!”
ซือฝูชิงฉีกยิ้ม “คุณหนูอวี้”
“บอกแล้วไงให้เรียกฉันว่าถังถังก็พอ” อวี้ถังกอดแขนแล้วบีบอย่างสนิทสนม “อาเก้าอาจเข้ากับใครยาก แต่ฉันอัธยาศัยดีเข้ากับคนง่ายนะ!”
“เธอไม่ต้องไปเป็นบอดี้การ์ดให้เขาหรอก มาเป็นให้ฉันดีกว่า ฉันก็จ่ายเงินเธอได้เหมือนกัน!”
วันหลังเวลาเธอไปร่วมงานเลี้ยงไหนจะได้ไม่ต้องใส่ชุดราตรีและเครื่องประดับ แค่พาชิงชิงไปด้วยก็ทำให้ทิวทัศน์สบายตาขึ้นแล้ว
แล้วทุกคนจะพากันอิจฉาเธอ
“ถังถัง” ซือฝูชิงถอนหายใจเอ่ยเสียงเบา “เงินของเธอก็มาจากอาเก้าเหมือนกันไม่ใช่เหรอ”
อวี้ถัง “…”
อวี้ถังพูดติดอ่าง “เหมือน…เหมือนจะใช่”
เธอกุมศีรษะแล้วเริ่มร้องไห้ “ทำไงดี อาเก้าของฉันชอบทารุณลูกน้อง เธอดูเฟิ่งซานสิ เ
