ขาไม่น่ารักเหมือนเมื่อก่อนแล้ว แถมผมก็ร่วงเยอะด้วย”
“ไม่เป็นไร ฉันหาเงินเก่ง” ซือฝูชิงยกมือขึ้นดึงเธอขึ้นมา เลิกคิ้วพูด “แต่ฉันคิดว่าเจ้านายดีจะตายไป”
ตอนเช้ายังเรียกเธอกินมื้อเช้าด้วยอยู่เลย
“นั่นเป็นเพราะเขายังไม่เผยธาตุแท้ต่างหาก!” อวี้ถังตะโกนขึ้น “เขาชอบทรมานลูกน้อง ตัวเองก็บ้างาน มีครั้งหนึ่งฉันเห็นเขาทำงานจนปาไปตีสามแล้วยังไม่นอนเลย”
ซือฝูชิงเงียบไปครู่หนึ่งแล้วถอนหายใจ “ทำงานแบบนี้เสี่ยงตายได้เลย”
เดี๋ยวเธอค่อยช่วยปรุงยาให้ แถมได้เงินเข้ากระเป๋าด้วย
พวกเธอสองคนเดินไปพลางคุยกันไปพลาง
อวี้ถังคุยเก่งเป็นต่อยหอย แต่ไม่ได้ชวนให้รู้สึกรำคาญเลยสักนิด
ซือฝูชิงเคยมีปฏิสัมพันธ์กับลูกหลานคุณหนูตระกูลใหญ่ รวมถึงสมาชิกในราชนิกุลทวีปตะวันตกมาแล้ว
ทว่าคนที่สนิทสนมเข้าหาคนง่ายอย่างอวี้ถังกลับมีให้เห็นน้อยมาก
พวกเขาไม่ได้เลือกร้านอาหารหรูหราอะไร แต่เป็นร้านอาหารขึ้นชื่อรสเลิศเท่านั้น
อวี้ถังบอกว่าซุปปลาร้านนี้รสชาติดีมาก
ขณะที่พวกเขาสองคนเดินอยู่ก็ได้ยินเสียงร้องเรียกดังแว่วมา
ฝีเท้าของซือฝูชิงชะงักก่อนหันตัวไป
อวี้ถังเองก็สังเกตเห็นเช่นกัน
ด้านล่างกล่องแอร์ตรงหัวมุมมีเจ้าปุยขนสีขาวอยู่ตัวหนึ่งนอนฟุ
