ไม่รู้ จิ๊ๆ]
ซือฝูชิงกำลังจะเลิกสนทนากับยัยนี่ต่อ ประจวบกับมีข้อความใหม่ทางวีแชทเด้งขึ้นมาพอดี
ซึ่งก็คืออวี้ถังที่แลกช่องทางการติดต่อกับเธอเมื่อวาน
อวี้ถัง : [ชิงชิง! คืนนี้นัดกินข้าวกันไหม ฉันเลี้ยงเอง!]
อวี้ถัง : [(อิโมติคอนหมุนตัว)]
ซือฝูชิงคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบกลับ
ซือฝูชิง: [เอาสิ ฉันเลี้ยงเอง]
อวี้ซีเหิงดีกลับเธอไม่น้อย แถมเงินเดือนก็ได้มาแล้ว ถึงอย่างไรจะให้เด็กน้อยอย่างอวี้ถังมาเลี้ยงข้าวเธอไม่ได้เด็ดขาด
อวี้ถัง : [ดีเลย! งั้นพอถึงเวลานั้นฉันค่อยไปหาเธอที่ค่ายฝึกของรายการก็แล้วกัน!]
ซือฝูชิงพับหน้าจอโน๊ตบุ๊กลงแล้วกวาดตามองสวี่ซีอวิ๋นที่กำลังซ้อมเต้นอยู่ “ช่วงนี้นายเต้นใช้ได้ทีเดียว พักก่อนๆ อีกเดี๋ยวเราค่อยมาฝึกร้องกัน”
“ครับ” สวี่ซีอวิ๋นหยุดแล้วไปพักดื่มน้ำ
เขาครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะเปิดปากโดยกดน้ำเสียงให้ต่ำลงมาก “เมนเทอร์ซือ ความจริงคุณเก่งมากๆ แต่เพราะเหตุผลบางอย่างทำให้คุณต้องเก็บซ่อนความสามารถไว้ใช่ไหม
เหมือนซุปเปอร์ไซย่า หลังจากแปลงร่างแล้วก็ทำลายล้างใต้หล้าไปทั่วทุกอณู ฮูเล่!”
ซือฝูชิง “?”
เธอมองเขาด้วยสีหน้าซับซ้อน “นายอ่านนิยายให้น้อยๆ ลงหน่อยเถอะ”
สวี่ซีอวิ๋นเกาศีรษะ
เขาพูด
