ดไปจนหมดสิ้น เธออ้าแขนทั้งสองข้างอย่างดีใจ “รีบมาให้ฉันกอดสักที”
เฟิ่งซานเผยสีหน้าไร้อารมณ์ “…”
ภายในใจของเขาไร้ซึ่งความรู้สึกใด แถมแอบรู้สึกสิ้นหวังเล็กน้อย
“ช่างเถอะ ผู้ชายอย่างพวกนายไม่มีใครดีสักคน” อวี้ถังเอ่ยพลางยู่ปาก ทันใดนั้นแววตาก็ลุกวาวขณะจับจ้องซือฝูชิง “ผู้หญิงคนนี้คือ…”
“คนนี้ก็คือคุณซือฝูชิง” เฟิ่งซานฝืนใจเอ่ยแนะนำไป “คุณซือ นี่เป็นหลานสาวของพี่เก้า คุณหนูอวี้ถัง”
ซือฝูชิงเลิกคิ้วก่อนยื่นมือออกไป “คุณหนูอวี้ถัง เป็นเกียรติมากค่ะ”
“อืมๆ เรียกฉันว่าถังถังก็พอแล้ว” อวี้ถังยื่อมือออกไปเช่นกัน แต่หลังจากจับมือกันแล้วก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ สีหน้าแปรเปลี่ยนโดยฉับพลัน “อะไรนะ เธอคือซือฝูชิง”
ซือฝูชิงมองเธอ “ทำไมเหรอคะ”
จากนั้นอวี้ถังก็ดูตื่นเต้นขึ้นมา “ฉันรู้จักเธอ!”
