วางแผน
เซี่ยอวี้ถูกคนรุมล้อม
เขาแค่ยืนหย่อนขายาวๆ ของเขาโดยไม่แสดงสีหน้าใดๆ
ชุดหนังสีดำทั้งตัวทำให้เขาดูเย็นชาและหล่อเหลาเล็กน้อย
“ผมเลือกเอง ไม่มีใครบังคับผม” เมื่อเผชิญกับความสงสัย เซี่ยอวี้แค่เลิกคิ้วขึ้นโดยไม่สนใจแม้แต่จะเงยหน้า “ทำไม? ผมเลือกไม่ได้เหรอ”
“ก็ไม่ใช่เลือกไม่ได้หรอกเซี่ยอวี้ แต่มันเกี่ยวกับอนาคตในวงการของนาย นายจะต้องคิดให้รอบคอบ” เมนเทอร์ด้านดนตรีโน้มน้าวเขา “ทักษะการแสดงบนเวทีของเมนเทอร์หลินดีมาก นายจะได้เรียนรู้จากเธอ”
ผู้กำกับเองยังพูดขึ้นว่า “เซี่ยอวี้ ฉันจะบอกนายตรงๆ นะ ซีนในตอนท้ายๆ จะเป็นของเมนเทอร์หลินเป็นส่วนใหญ่ ถ้านายไปอยู่กับซือฝูชิงก็คงจะไม่มีซีนอะไรเลย”
เซี่ยอวี้ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไร เขายกมุมปากขึ้น “แล้วยังไงครับ?”
ผู้กำกับถึงกับสำลัก
หลีจิ่งเฉินไม่ได้อารมณ์ดีอีกต่อไป เขาพูดขวานผ่าซากทันที “นายน่าจะรู้ดีว่าซือฝูชิงสอนอะไรนายไม่ได้หรอก ฉันช่วยลงทะเบียนให้นายไปอยู่กับเมนเทอร์หลินแล้ว นายไปอยู่คลาสของเธอเถอะ”
“ผมคิดว่าเมนเทอร์ซือก็ดีนะ อย่างน้อยๆ เธอก็ทำให้คนรู้สึกสบายใจเมื่อพูดคุยด้วย” เซี่ยอวี้กอดอกด้วยท่าทีผ่อนคลาย “กฎการแข่งขันอนุญาตให้เด็กฝึกเลือกอาจารย
