เมนเทอร์คนอื่นๆ และผู้กำกับ แล้วก็โปรดิวเซอร์เรียกตัวไปพบ”
“เลือกฉันเหรอ” ซือฝูชิงชะงักไปเล็กน้อย เธอหายใจเข้าลึกๆ เผยรอยยิ้มใจดีออกมา “เขาสติไม่ดีหรือว่าตาบอดกันแน่ ฉันช่วยเขาดูได้นะ”
หรือว่าเธอยังแสดงท่าทีไร้ความสามารถได้ไม่ชัดเจนพอ?
ยังจะเลือกเธอได้อีก?
เธอกำหมัดแน่น
สวี่ซีอวิ๋น “…”
ชั่วขณะนั้นเขาไม่แน่ใจว่าเธอกำลังด่าใครกันแน่
“เรื่องนั้น เรื่องนั้นไม่ใช่ประเด็น” สวี่ซีอวิ๋นก้มหน้าลงพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด “เมนเทอร์ซือคุณก็รู้ว่าพี่เซี่ยเป็นเด็กที่ฝึกมาด้วยตัวเอง พี่เขาไม่มีเอเจนซี่สังกัด ทางผู้จัดก็เลยมีท่าทีเหมือนจะปรามเขาอยู่ในที
“ผมกลัวว่าจะมีคนจงใจใช้เหตุการณ์นี้บังคับให้เขาถอนตัวจากการแข่งขัน เมนเทอร์หลีก็อารมณ์เสียนำไปก่อนแล้ว”
“จิ๊” สายตาของซือฝูชิงเย็นชาลงเล็กน้อย เธอพูดขึ้นเสียงเรียบ “วุ่นวายซะจริง รอก่อนเถอะ”
หลังจากที่เธอพูดจบก็หันหลังกลับและเดินไปที่ห้องวางแผนที่ชั้นสอง
“เมนเทอร์ซือ!” สวี่ซีอวิ๋นอึ้งไปเล็กน้อย “คุณจะไปไหนน่ะ”
ซือฝูชิงเอาสองมือล้วงกระเป๋า น้ำเสียงที่ดังลอยมาเย็นชา “ไปทวงคนคืน”
สวี่ซีอวิ๋นตกตะลึง
หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีเขาก็ได้สติและรีบตามเธอไปทันที
ภายในห้อง
