ตรีสังเกตเห็นสีหน้าแปลกๆ ของเธอจึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง “เมนเทอร์หลิน เป็นอะไรหรือเปล่า”
“ไม่มีอะไรค่ะ” หลินชิงเหยียนเม้มริมฝีปากของเธอก่อนจะเรียกพนักงานมาสอบถาม “เซี่ยอวี้ยังไม่ได้ส่งใบลงทะเบียนมาเหรอ”
พนักงานชะงักไปเล็กน้อย “ส่งมาแล้วค่ะ ฉันเป็นคนเก็บมาเอง”
เซี่ยอวี้มีศักยภาพมากและเป็นเด็กฝึกที่ทางผู้จัดรายการให้ความสนใจเป็นพิเศษ
ผู้กำกับและโปรดิวเซอร์ก็ดูแลเซี่ยอวี้เป็นอย่างดีภายใต้ขอบเขตที่จะไม่ส่งผลกระทบถึงความสัมพันธ์ระหว่างผู้จัดรายการกับเทียนเล่อมีเดีย
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเซี่ยอวี้นั้นหน้าตาดีจนพนักงานเองก็ยินดีที่จะใกล้ชิดสนิทสนมกับเขา
“ถ้าอย่างนั้นมันก็น่าจะหล่นหายแล้วแหละ” หลินชิงเหยียนกดข่มความไม่สบายใจเอาไว้ “คุณกลับไปหาระหว่างทางหน่อย”
พนักงานตอบรับและพึมพำขึ้นมา “ไม่น่าเป็นไปได้นะ…”
“เมนเทอร์หลิน ไม่มีอะไรแน่นอนหรอก เซี่ยอวี้อาจจะเลือกเมนเทอร์หลีก็ได้” เมนเทอร์ด้านดนตรีปลอบโยนเธอด้วยความกระอักกระอ่วนเล็กน้อย “รอให้เมนเทอร์หลีกลับมา ผมจะไปถามเป็นเพื่อนคุณเอง ลองดูว่าจะขอตัวเขามาได้มั้ย”
เพื่อนในวงการคนหนึ่งของหลีจิ่งเฉินมาเมืองหลิน ตอนนี้เขาจึงไม่อยู่ อีกสักพักถึงจะกลับมา
หลินชิงเหยียนฝืนยิ้มออ
