กมา “ถ้าอย่างนั้นก็ต้องรบกวนคุณแล้วค่ะ”
เธอเม้มริมฝีปากและเลือกเด็กฝึกทั้งหมดยี่สิบสี่คนเรียบร้อยโดยเหลือที่ไว้ให้เซี่ยอวี้ด้วย
หลีจิ่งเฉินมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเธอ เธอน่าจะขอตัวเซี่ยอวี้มาได้แน่
เธอไม่ต้องกังวลมากเกินไป
…
ส่วนทางฝั่งนี้ รถแล่นเข้ามาในเขตเมืองแล้ว
หลังจากที่ซือฝูชิงกินถังหูลู่หนึ่งไม้แถมด้วยไก่ทอดอีกชิ้นเสร็จแล้ว ในที่สุดเธอก็เอนหลังพิงเบาะอย่างสบายอกสบายใจ
สำหรับคนทำงานแล้วการมีเจ้านายดีเป็นสิ่งสำคัญที่สุด
หลักจากพักผ่อนไปได้สักพักเธอก็ค่อยๆ หยิบกล่องไม้ออกมาจากกระเป๋าแล้วโยนมันออกไป
ตุบ! สิ่งนั้นตกลงบนต้นขาของชายคนนั้นอย่างแม่นยำ
เฟิ่งซานที่เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้ผ่านทางกระจกรถ “…”
หัวใจของเขากำลังจะระเบิด
โชคดีที่เขาเห็นอยู่คนเดียว
ถ้าพี่น้องคนอื่นเห็นเข้า พวกเขาอาจจะบ้าเอาได้
โชคดีที่อวี้ซีเหิงไม่ตอบสนองใดๆ เลย เขาเอื้อมมือไปหยิบกล่องไม้และเงยหน้าขึ้นมอง “มันคืออะไร”
“ยาไง” ซือฝูชิงเท้าคางด้วยมือทั้งสองข้าง คลี่ยิ้มออกมาเหมือนกับสุนัขจิ้งจอก แฝงนัยของการแก้แค้นนิดๆ “ฉันกลัวว่าคุณจะขม ก็เลยเพิ่มช็อกโกแลต ผลไม้แช่อิ่ม กับสตรอเบอร์รี่ลงไปด้วย มันน่าจะอร่อยอยู่แหละ
