เจ็ดสิบสองถ้ำเทวะมาถึง ข้อเสนอนี้ของกูเฉินทำให้สายตาของเหล่าเทพเซียนแปรเปลี่ยน
พวกเขาคาดเอาไว้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่าจะไม่ราบรื่นเท่าใด
การเข้าร่วมเป็นพันธมิตรจะต้องมีเงื่อนไข ซึ่งจะเรียกร้องเงื่อนไขใดก็ต้องดูความสามารถของแต่ละฝ่าย
“ยอมได้ ข้าไปสู้เอง!”
หลิวเสินโจวเอ่ยขึ้นก่อน จับจ้องไปยังกูเฉินด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความท้าทาย
อัจฉริยะแห่งโลกเทพยุทธผู้นี้ไม่เคยหวาดกลัวผู้ใด!
กูเฉินถามทั้งขมวดคิ้ว
“ล้อเล่นอันใดกัน อย่างเจ้ายังนับเป็นอัจฉริยะรุ่นใหม่ได้ด้วยหรือ เจ้าอยู่ในระดับขั้นใดแล้ว!”
สำหรับเขา หลิวเสินโจวเป็นผู้แข็งแกร่งที่เติบโตขึ้นมาแล้ว ไม่ใช่คนอายุน้อยเป็นแน่
หลิวเสินโจวกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า
“ในแดนสวรรค์ข้าเป็นเพียงทหารสวรรค์เท่านั้นฐานะต้อยต่ำ ก่อนเข้ามาในแดนสวรรค์เป็นอัจฉริยะในโลกเทพยุทธ ข้ามีนามว่าหลิวเสินโจว เจ้าสามารถไปสอบถามดูได้”
หลิวเสินโจว!
ม่านตาของกูเฉินขยายกว้างออกด้วยความตื่นตะลึงและถามอย่างตกใจว่า
“หลิวเสินโจว? จะเป็นไปได้เยี่ยงไร เจ้าหักหลังโลกเทพยุทธรึ เห็นได้ชัดยิ่ง มหาพิภพอาคมจิตวิญญาณก็รู้ข่าวสารของโลกเทพยุทธมาโดยตลอด แค่พวกเขาไม่ได้โอหังเช่นลัทธิโบราณที่กล้าก่อศึกสงครามขึ้นมาเท่านั้น”
“เป็นเช่นที่เจ้าว่า วันดับสูญของวิถียุทธจวนมาถึงแล้ว ข้าเพียงแค่เลือกหนทางที่ถูกต้องเท่านั้น!”
หลิวเสินโจวเอ่ยอย่างเต็มภาคภูมิ ดูมีเหตุผลเต็มที่ กูเฉินฟังแล้วยิ่งตกตะลึงกว่า
