ไม่รู้มาก่อนว่าท่านผู้เฒ่าจั่วมีความสัมพันธ์กับตระกูลฟูจิยามะ
จั่วเทียนเฟิงรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที “คุณสองคนไม่แจ้งมาก่อน ตระกูลจั่วของเราดูแลพวกคุณบกพร่องแล้ว”
“พวกเราศิษย์พี่ศิษย์น้องเองก็เพิ่งมาถึงวันนี้อย่างกะทันหัน” ชายหนุ่มยิ้ม “ไม่ทราบว่าพวกเราจะไปแสดงความเคารพต่อท่านผู้เฒ่าได้หรือไม่”
“ยินดีๆ” จั่วเทียนเฟิงตอบรับซ้ำๆ “เชิญทางนี้”
มีหลายคนสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวทางนี้
ใบหูของซือฝูชิงขยับเล็กน้อย ดวงตาจิ้งจอกของเธอหรี่ลง
การถูกแย่งชิงดวงชะตาไม่เหมือนกับอาการเจ็บป่วย ไม่สามารถใช้วิธีมองออกได้
ถ้าหากพูดว่าตระกูลจั่วแย่งชิงโชคชะตาของเธอไป คนอื่นๆ ก็จะมองว่าเธอบ้าไปแล้วเท่านั้น
เธอยังคงจำฝันในคืนนั้นได้
ปรมาจารย์หยินหยางในฝันพูดว่าโชคชะตาที่เหลืออยู่ของเธอมีไม่มากแล้ว
เธอจึงเดาได้ว่าคนที่แย่งชิงดวงชะตาของเธอไปไม่ได้มีแค่คนเดียว
เพราะถึงอย่างไรก็เป็นไปไม่ได้ที่ท่านผู้เฒ่าจั่วเพียงคนเดียวจะสามารถเชิญปรมาจารย์หยินหยางที่มีความสามารถแลกเปลี่ยนโชคชะตามาได้
ชายหนุ่มสองคนนี้คงจะต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับปรมาจารย์หยินหยางที่แย่งชิงโชคชะตาของเธอไปอย่างแน่นอน
ซือฝูชิงลูบคางของตนเอง
จิ๊
เธอเองก็ไม่ได้ไปตงซังมาน
