านแล้ว รู้สึกคันไม้คันมือขึ้นมาทันที
พิธีฝังศพเสร็จสิ้นลงอย่างรวดเร็ว
จั่วเทียนเฟิงรีบร้อนที่จะสร้างสัมพันธ์กับปรมาจารย์หยินหยาง จึงรีบก้าวเข้าไปหาพวกเขาก่อน
คนที่เหลือต่างทยอยแยกย้ายกันไปทีละคน
อวี้เย่าแสดงความเคารพต่อหลุมฝังศพของท่านผู้เฒ่าจั่วเป็นพิเศษอีกครั้งแล้วค่อยหันกายกลับ
“คุณชายสามอวี้!” จั่วฉิงหย่าไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป เธอรีบเรียกเขาไว้ทันที “เมื่อสักครู่นี้ฉันกับพี่รองเพิ่งจะพูดกันเรื่องหมอเทวดาหัตถ์วิญญาณ แต่ซือฝูชิงคนชั้นต่ำนั่นกลับเอาแต่บอกว่าชื่อนั้นฟังดูหลงตัวเองเกินไป ทำไมจะต้องรู้จักด้วย ยัยนั่นช่างไม่รู้อะไรเลยจริงๆ”
ในที่สุดสีหน้าของอวี้เย่าก็เกิดการเปลี่ยนแปลง
มีแต่เขาเท่านั้นที่รู้ว่าหมอเทวดาหัตถ์วิญญาณมีความหมายต่อเขามากแค่ไหน
หมอเทวดาหัตถ์วิญญาณช่วยชีวิตเขาเอาไว้ในช่วงเวลาที่มืดมนและสิ้นหวังที่สุด
ไม่รู้ก็ไม่เป็นไรหรอก
แต่เห็นได้ชัดว่าการกระทำของซือฝูชิงนั้นโง่เขลามาก เธอไม่มีอีคิวด้วยซ้ำ เรียกได้ว่ายากจะเยียวยาแล้วจริงๆ
อวี้เย่าเกลียดซือฝูชิงเพิ่มขึ้นอีกแล้ว
แต่การศึกษาที่ดีของเขาทำให้เขาไม่อาจใช้คำพูดรุนแรงกับผู้หญิงได้ตรงๆ เขาจึงเดินผ่านซือฝูชิงไปด้วยสีหน้าเย็นชา
