จารย์หยินหยางของตงซังกลับเหนือกว่าต้าซย่าไปหลายขุม
ตอนนี้เมื่อพูดถึงปรมาจารย์หยินหยาง ทางฝั่งทวีปตะวันตกก็จะรู้จักเพียงตงซังแต่ไม่รู้จักต้าซย่าแล้ว
จี : [ไม่สิ เธอก็รู้เรื่องพลังหยินหยางและธาตุทั้งห้าไม่ใช่เหรอ แล้วจะมาหาฉันทำไม]
NINE : [ฉันเป็นแต่ต่อยตีหรอก ถ้านายถูกองเมียวจิ[1]ที่ตงซังต่อยเอา ฉันจะช่วยนายอัดมันกลับเอง ส่วนเรื่องอื่นทำไม่เป็น]
จี : […ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันนึกภาพตอนที่เธอรัวหมัดอย่างบ้าคลั่งออกละ]
ซือฝูชิงดื่มโค้กอึกสุดท้ายลงไปอย่างช้าๆ จากนั้นก็ออกจากโปรแกรมสนทนาไป
…
วันถัดมา
เวลาเก้าโมงครึ่งพิธีฝังศพของท่านผู้เฒ่าจั่วก็เริ่มขึ้น
ตระกูลจั่วเป็นตระกูลมั่งมีในเมืองหลิน ตระกูลอื่นจึงส่งคนมาร่วมงานด้วยเป็นธรรมดา
ซือฝูชิงไม่ได้สวมชุดไว้ทุกข์ใดๆ
เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวทับด้วยแจ็กเก็ตยีนส์
ซึ่งเป็นที่สะดุดตาในหมู่คนรุ่นเยาว์ของตระกูลจั่วมาก
จั่วเสียนอวี้ขมวดคิ้วแต่สุดท้ายเธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาและเบนสายตามองไปทางอื่นอย่างเย็นชา
จั่วฉิงหย่าเองก็ไม่ได้สนใจที่จะพูดคุยกับซือฝูชิง เธอลดเสียงลง “พี่รอง เมื่อวานฉันไปถามมาแล้ว ว่ากันว่าครั้งสุดท้ายที่หมอเทวดาหัตถ์วิญญาณปรากฏตัวคือที่จงโจว