นเช่นนั้น “แค่ยี่สิบนาทีเท่านั้น เวลาแค่นี้ก็ยังรอไม่ได้เหรอ จะรีบไปเกิดใหม่หรือไง
ถ้าคุณรอไม่ไหวก็ไม่ต้องดูอาการละ การรักษาในประเทศตะวันตกก็พัฒนาไปมากแล้วใช่ไหมล่ะ คุณกลับไปก็ได้นะ รัฐต้าซย่าไม่ต้อนรับคุณ”
มีคนเข้าคิวรอให้ตระกูลหนิงไปรักษาดูอาการให้นับไม่ถ้วน มีคนไหนบ้างที่กล้าไม่ให้เกียรติพวกเขา?
ชายวัยกลางคนไม่เคยเจอมาก่อน
ดวงตาของเฟิ่งซานมีแววอาฆาต “คุณหา…”
แต่อวี้ซีเหิงกลับเงยหน้าขึ้นมาก่อน ดวงตาหงส์หรี่ลงทันที
คำพูดของชายวัยกลางคนพลันชะงักลงในทันใด
เขารู้สึกว่านัยน์ตาคมกริบที่กวาดมองมาแทบจะบาดลำคอของเขา
ความรู้สึกบีบคั้นแผ่ซ่านราวกับพายุที่พัดในทะเล
เหนือสรรพสิ่งทั้งปวง เป็นบารมีของผู้ที่อยู่บนจุดสูงสุดโดยแท้
มันทำให้เขาแทบจะคุกเข่าลงตรงนั้นเลยทีเดียว
ชายวัยกลางคนเริ่มรู้สึกหวาดกลัว
แข้งขาทั้งสองข้างพลันอ่อนแรง เขาเงยหน้าขึ้นด้วยความตื่นตระหนกเพียงเพื่อจะเห็นว่าชายหนุ่มยังคงนั่งอยู่บนรถเข็นด้วยสีหน้าที่ลึกล้ำ
เขากดที่พักแขนของรถเข็นอย่างเงียบๆ พลางลดสายตาลงเล็กน้อย ก่อนจะไอออกมาสองครั้ง ซึ่งแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเขามีสุขภาพไม่ดี
ซือฝูชิงยื่นแก้วน้ำให้เขาอย่างเอาใจใส่แต่ดวงตาจิ
