ชิงพูดขณะสวมหน้ากาก “เขาสามารถเปลี่ยนเป็นใครก็ได้ที่เขาเห็น แม้แต่ม่านตากับลายนิ้วมือเขาก็ยังลอกได้เหมือนเปี๊ยบ พวกเราเรียกเขาว่ามนุษย์จำแลง”
เฟิ่งซาน “…คุณซือ คุณดูหนังแฟนตาซีมากไปหรือเปล่า”
คนคนนั้นยังเป็นคนอยู่อีกเหรอ
“นี่ยังไม่เท่าไรนะ” ซือฝูชิงเท้าคาง “ฉันยังรู้จักอีกคนหนึ่ง เธอมีความสามารถในการขโมยความทรงจำ ถ้านายเจอเธอให้รีบหนีอย่างไวเลย”
สีหน้าของเฟิ่งซานเปลี่ยนไปในชั่วพริบตา
ซือฝูชิงหุบยิ้มก่อนจะทำหน้าตาจริงจัง “โทษที ฉันหยอกนายเล่นน่ะ เมื่อคืนฉันดูหนังเกี่ยวกับมนุษย์กลายพันธุ์มา”
เฟิ่งซาน “…”
เขาเกือบจะเชื่อแล้ว
หลังจากที่ซือฝูชิงสวมหน้ากากเรียบร้อยก็หันกลับไปและเห็นว่าอวี้ซีเหิงกำลังมองเธออยู่
ดวงตาของเขาลึกล้ำราวกับท้องฟ้ายามค่ำคืนมืดมิดที่เต็มไปด้วยดวงดาวพร่างพราย
การจ้องมองอย่างลึกซึ้งของเขาราวกับจะล้วงลึกเข้าไปถึงจิตใจของผู้คนและมองทะลุทุกสิ่งทุกอย่างได้
ร่างกายของซือฝูชิงยังคงผ่อนคลายสบายๆ ไม่ได้รู้สึกกดดันบีบคั้น เธอพูดขึ้นช้าๆ “เจ้านาย ฉันแนะนำให้คุณดื่มน้ำชาหวงฉีเก๋ากี้ให้มากๆ หน่อยนะคะ”
เฟิ่งซานประหลาดใจเล็กน้อย “ทำไมต้องดื่มน้ำนี่ด้วย”
ซือฝูชิงพูดราวกับเป็นเรื่องธรรมดา “จะเพื่
