บางคนนั้น คืนวันอันแสนสุขเพิ่งจะสิ้นสุดลง
บรรดาคุณชายและเพื่อนพ้องพากันโอบไหล่กอดคอกันออกมาจากคลับ
อวี้เย่าเดินนำหน้าด้วยสีหน้าหม่นหมอง
“เอ่อ พี่เย่า ดูเหมือนว่าสองสามวันมานี้ซือฝูชิงไม่ได้มาหาพี่เลยนะ เธอจะต้องรู้สิว่าช่วงนี้พี่อยู่ที่เมืองหลิน” คุณชายที่ตามหลังเขามาพูดขึ้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น “หรือว่าเธอเปลี่ยนใจแล้ว”
สีหน้าอวี้เย่าแสดงอาการหงุดหงิดไม่พอใจ “ไม่พูดถึงเธอได้ไหม”
“รู้แล้วๆ” พวกคุณชายยังคงหัวเราะยิ้มแย้ม “เธอเป็นใครกัน คู่ควรที่ไหน เฮ้ รถคันนี้ทำไมไม่แขวนป้ายทะเบียนล่ะ แล้วยังกล้าขับแบบนี้อีก ไม่กลัวว่าจะขับชนเหรอไง…”
อวี้เย่าได้ยินเช่นนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองโดยไม่ได้ตั้งใจ
