ริบตาจึงปรากฏกายอยู่ตรงหน้า?
ชายในชุดคลุมสีโลหิตเบิกตากว้าง ถามด้วยความตกใจ “เหตุใดเจ้าถึงมาอยู่ที่เผ่าหมอผีสายฟ้าได้?”
“ก็เพื่อให้ความปรารถนาของเจ้าเป็นจริงอย่างไรเล่า”
ลู่เยี่ยกล่าวพร้อมรอยยิ้ม เสียงเพิ่งดังขึ้นเขาก็พุ่งทะยานออกไปในทันที
ปลายนิ้วรวบเข้าหากันดุจดาบแล้วตวัดฟาดฟันอย่างรุนแรง
ฉัวะ!
ศีรษะของชายในชุดคลุมสีโลหิตกระเด็นหลุดออกจากบ่า ลอยละลิวไปในอากาศ
ก่อนตายบนใบหน้าของเขายังคงเหลือความตกตะลึง รวมถึงรอยยิ้มแห่งความปีติยินดีอย่างล้นหลามที่กำลังจะปรากฏ ทว่าอารมณ์เหล่านั้นกลับแข็งค้างอยู่เพียงเท่านั้น
สายเลือดสดกระเซ็น ก่อนที่ร่างไร้ศีรษะนั้นจะล้มลงบนพื้น โถอัฐิที่เขาถืออยู่ในมือก็ถูกลู่เยี่ยรับไว้ได้อย่างมั่นคง
ทุกคนในตำหนักใหญ่ต่างยืนนิ่งงันด้วยความตะลึง ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไปทำให้พวกเขาไม่ทันได้ตั้งตัว
“ท่าน… ท่านทำไมถึงได้สังหารเขา…”
หญิงสาวในชุดสีดำร้องอย่างตกใจ แย่แล้ว!
คนผู้นี้ได้ก่อเรื่องใหญ่โตเข้าแล้ว คนผู้นี้เป็นทูตที่เทพมารจากนอกอาณาเขตส่งมา
เขาตาย เทพมารจากนอกอาณาเขตจะยอมปล่อยไปง่ายๆ ได้อย่างไร?
“เจ้าบัดซบ! เจ้ารู้หรือไม่ว่ากำลังทำอะไรอยู่?”
มีผู้อาวุโสท่านหนึ่งโกรธเกรี้ยวจนหนวดสั่น
คนอื่นๆ ต่างก็จ้องลู่เยี่ยด้วยสายตาโกรธเคือง
ก่อนหน้านี้พวกเขาต้องยอมทนต่อความอัปยศอดสูเพียงเพื่อรักษาชีวิตของคนในเผ่า แต่ใครจะคิดว่าเพียงชั่วพริบตาชายชุดคลุมสีโลหิตกลับถูกสังหาร!
