ภูเขาชิงหลัว ดินแดนบรรพบุรุษของเผ่าหมอผีสายฟ้า
“นั่นคืออะไร?”
เมื่อมองเห็นภูเขาชิงหลัวจากระยะไกล ดวงตาของลู่เยี่ยพลันหรี่ลง
ภูเขาชิงหลัวมีรูปร่างคล้ายสังข์ขนาดยักษ์ ทั้งภูเขามีสีเขียวมรกตงดงาม
ทว่าที่บริเวณไม่ไกลจากประตูเขา มีคางคกยักษ์ตัวหนึ่งนั่งยองๆ อยู่
คางคกมีร่างกายใหญ่โต นั่งอยู่ตรงนั้นมีความสูงเกือบเท่ากับภูเขาชิงหลัว!
ทั่วร่างของมันเป็นสีเลือด รอบตัวแผ่กระจายแสงสีเลือดหนาทึบราวกับคลื่นน้ำ
เพียงแค่มองแวบเดียวจากระยะไกล ก็ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงความกดดันแห่งความน่าสะพรึงกลัวอันแปลกประหลาด และเต็มไปด้วยกลิ่นอายของเลือด
ในเวลาเดียวกัน หญิงสาวในชุดสีดำและชายชราในเสื้อคลุมหนังสัตว์ต่างก็เปลี่ยนสีหน้าพร้อมกัน
“ไม่ดีแล้ว! ทูตของเทพมารจากนอกอาณาเขตมาแล้ว!”
หญิงสาวในชุดสีดำขมวดคิ้ว ใบหน้ารูปไข่อันงดงามปกคลุมด้วยเมฆหมอก
“ไหนว่าพวกเขาจะให้เวลาพวกเราพิจารณาอีกสักพัก แล้วทำไมพวกเขาถึงมาเร็วกว่ากำหนด?”
“ช่างรังแกกันเกินไปแล้ว!”
ชายชราในเสื้อคลุมหนังสัตว์ ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ
“ประมุขน้อย ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ก็ห้ามยอมรับเงื่อนไขของพวกเขาเด็ดขาด!”
ลู่เยี่ยเลิกคิ้วขึ้น ทูตของเทพมารจากนอกอาณาเขต?
ดูท่าปัญหาที่เผ่าหมอผีสายฟ้าเผชิญอยู่ จะเกี่ยวข้องกับเทพมารจากนอกอาณาเขตเสียด้วย
ไม่น่าแปลกใจเลยที่เมื่อทั้งสองรู้ว่าเขาต้องการสืบข่าวของเทพมารจากนอกอาณาเขต สายตาที่มองเขาถึงได้เปลี่ยนไป
ขณะที่ลู่เยี่
