ยกำลังครุ่นคิดอย่างเงียบๆ เสียงส่งกระแสจิตของหญิงสาวในชุดดำก็ดังขึ้นข้างหู
“คุณชาย นั่นคือบรรพชนคางคกโลหิตจากภูเขาสองภพ เดิมทีมันเป็นตาเฒ่าที่ถูกผนึกไว้ในภูเขาสองภพ”
“หลังจากที่เทพมารจากนอกอาณาเขตยึดครองภูเขาสองภพ บรรพชนคางคกโลหิตและพวกตาเฒ่าจากภูเขาสองภพอีกกลุ่มหนึ่ง ต่างก็ยอมสวามิภักดิ์ต่อเทพมารจากนอกอาณาเขตไปสิ้นแล้ว!”
“และในครั้งนี้ บรรพชนคางคกโลหิตทำหน้าที่เป็นบ่าวผู้รับใช้ ติดตาม ‘ทูต’ ที่เทพมารจากนอกอาณาเขตส่งมา”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ หญิงสาวในชุดดำลังเลครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “อย่างไรก็ตาม เรื่องเหล่านี้ไม่เกี่ยวข้องกับคุณชาย ท่านไม่จำเป็นต้องใส่ใจ”
เห็นได้ชัดว่านางไม่อยากให้ลู่เยี่ยต้องมารับรู้ถึงปัญหาที่เผ่าของนางกำลังเผชิญอยู่
ขณะที่พูดอยู่นั้น พวกเขาก็พุ่งตัวมุ่งหน้าไปยังภูเขาชิงหลัว
“ฮ่าๆ ตาเฒ่ามู่ ในที่สุดเจ้ากับแม่นางน้อยนั่นก็กลับมาเสียที”
ทันใดนั้น บรรพชนคางคกโลหิตก็หัวเราะลั่น เสียงดังสนั่นดุจเสียงอัสนีบาต
ร่างของมันใหญ่โตราวกับเนินเขา ดวงตาสีแดงฉานก็ใหญ่ราวกับทะเลสาบ เวลาที่หัวเราะออกมาดูน่าขนลุกเป็นพิเศษ
“ข้าขอเตือนพวกเจ้าไว้ประโยคหนึ่ง ทางที่ดีก็ควร รีบตอบรับเงื่อนไขของเทพมารจากนอกอาณาเขตเสียเถอะ มิเช่นนั้นวันเวลาอันสงบสุขของเผ่าหมอผีสายฟ้าของพวกเจ้าก็คงถึงจุดจบแล้ว!”
บรรพชนคางคกโลหิตมองด้วยสายตาเย้ยหยัน เจือด้วยความโหดร้ายทารุณ
ชายชราในเสื้อคลุมหนังสัตว์มีสีหน้าไม่ส
