แห่งต้าเฉียนยอมเคลื่อนไหว ก็เพราะลูเยี่ย!
เมื่อวานนี้ลูเยี่ยเพิ่งทำลายด่านเทียนหลางและกวาดล้างเผ่าหมอผีปีศาจ วันนี้เขาก็สามารถเชิญเจ็ดสำนักใหญ่แห่งต้าเฉียนออกมาปราบปีศาจเพื่อมวลมนุษย์! เรื่องนี้จะไม่ให้ใครตกตะลึงได้อย่างไร?
เมื่อจักรพรรดิเซียงฉางลู่ได้รับข่าว พระองค์ก็ตื่นเต้นจนไม่สามารถควบคุมอาการได้ ทรงโบกพระหัตถ์และหัวเราะออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน สมกับที่เป็นท่านอาจารย์ลู! ราวกับเทพมาโปรดแท้ ๆ!
ทั่วทั้งใต้หล้าแห่งต้าเฉียนพากันเดือดพล่านไปหมด ทุกหนแห่งล้วนกล่าวขานถึงลูเยี่ย แม้แต่พวกพ่อค้าแม่ค้าที่อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ ชาวนาในชนบท ต่างก็รู้จักชื่อของราชครูลูเยี่ยวัยเยาว์ผู้นี้ ใต้หล้าแห่งนี้มีผู้ใดไม่รู้จักท่านบ้าง?
สำนักกระบี่เก้าสวรรค์ ตำหนักคัมภีร์หลัก ลูเชียวย์ที่กำลังพลิกอ่านเคล็ดวิชาลับที่ถ่ายทอดต่อกันมาก็ได้รับรู้ข่าวนี้เช่นกัน เขาอดหัวเราะร่าอย่างสดใสไม่ได้ เด็กหนุ่มอายุสิบเจ็ดปีผู้เป็นราชครู ได้สร้างผลงานอันยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ หากท่านปู่และบรรพบุรุษได้รับรู้ในปรโลกคงจะยินดียิ่งเป็นอย่างยิ่งกระมัง? บรรพบุรุษตระกูลลูย่อมต้องภาคภูมิใจที่มีบุตรหลานอย่างอาเยี่ย!
เพียงแต่ไม่รู้ว่าท่านพ่อท่านแม่ที่หายสาบสูญไปหลายปี จะได้ยินข่าวคราวเหล่านี้บ้างหรือไม่… เมื่อคิดถึงตรงนี้ ดวงตาของลูเชียวย์ก็หม่นแสงลงเล็กน้อย ความยินดีในใจก็จางหายไปไม่น้อย
