แลกเปลี่ยนตัวประกัน!
ซุยอวิ๋นและบรรพชนตงคั่วเข้าใจเจตนาของอีกฝ่ายในทันที
“ลูเยี่ย เหล่าผู้อาวุโสตระกูลลูของพวกเจ้านั้นยังมีชีวิตอยู่” บรรพชนตงคั่วกล่าวด้วยเสียงทุ่ม “ขอเพียงแค่เจ้าปล่อยตัวคนของพวกเรา พวกเราก็จะพาเจ้าไปพบพวกเขา!”
ลูเยี่ยเอ่ยอย่างราบเรียบ “พวกเจ้าใช้เวลาเดินทางมาถึงที่นี่ราวหนึ่งชั่วโมง ข้าจะให้เวลาพวกเจ้าสองชั่วโมง ข้าต้องได้เห็นผู้อาวุโสตระกูลลูของข้า มิฉะนั้นข้าจะสังหารคนทั้งสองนี้ทิ้งเสีย!”
สีหน้าของบรรพชนตงคั่วมืดมนลง เอ่ยอย่างเน้นย้ำทีละคำว่า “หากเจ้าไม่ปล่อยคนตอนนี้ ข้าจะส่งข่าวทันที สั่งให้สังหารคนของตระกูลลูพวกเจ้าทั้งหมด!”
สีหน้าของลูเยี่ยยังคงสงบเหมือนเดิม “เจ้าลองดูก็ได้”
บรรพชนตงคั่วขมวดคิ้วมุ่น ตระหนักได้ว่าลูเยี่ยไม่ยอมรับทั้งไม้อ่อนและไม้แข็ง ประมุขเผ่าซุยอวิ๋นจึงเปิดปากขึ้น “ลูเยี่ย ทุกอย่างสามารถเจรจากันได้ เจ้าพาตัวประกันแล้วตามพวกเรากลับไปดีหรือไม่?”
ลูเยี่ยส่ายหน้าพลางกล่าวว่า “ไม่ต้องพูดเรื่องไร้สาระ ภายในสองชั่วโมงหากข้าไม่เห็นคน ข้าจะสังหารตัวประกันทิ้งทันที”
กล่าวจบ ลูเยี่ยก็ไม่สนใจคนเหล่านั้นอีก
“ท่านประมุขเผ่า พวกเราจะทำอย่างไรดี?” บรรพชนตงคั่วส่งเสียงกระแสจิตถามซุยอวิ๋น สีหน้ามืดมน ในใจรู้สึกอึดอัดคับข้องใจอย่างยิ่ง สุดท้ายเขาจึงกัดฟันตัดสินใจ “ช่างเถอะ! พูดความจริงก็แล้วกัน! หากเขากล้าสังหารบรรพชนหนานถัวและลวีเนียวจริงๆ… ก็แค่สู้ตายกับเขา
