“เจ้า… เจ้ากล้าดีอย่างไร?!” บรรพชนตงคั่วโกรธจัดจนดวงตาแทบถลน
“มา! ฆ่าเจ้าเด็กเหลือขอนั่นเสีย!” ซุยอวิ๋นดวงตาแดงก่ำ โทสะพลุ่งพล่านอย่างไม่อาจควบคุม
ตูม!
ผู้แข็งแกร่งเผ่าหมอผีปีศาจนับร้อยต่างปลดปล่อยกลิ่นอายสังหารเสียดฟ้า ทุกคนต่างโกรธจัดพุ่งเข้าโจมตีอย่างบ้าคลั่ง บนกำแพงเมือง ลูเยี่ยดีดนิ้วไปที่คมดาบ ทะยานร่างออกไปเบื้องหน้า เป็นฝ่ายเปิดฉากโจมตีก่อน ในใจของเขารู้สึกผิดหวังยิ่งนัก เพราะไม่มีโอกาสได้พบเห็นผู้อาวุโสเหล่านั้นของตระกูลลูด้วยตาตัวเอง ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเชื่อคำพูดเหล่านั้นเด็ดขาด สิ่งเดียวที่เขามั่นใจคือ บรรดาผู้อาวุโสของตระกูลลูไม่ได้ตกอยู่ในมือของเผ่าหมอผีปีศาจจริงๆ มิเช่นนั้นอีกฝ่ายย่อมทำการแลกเปลี่ยนตัวประกันไปนานแล้ว ไม่จำเป็นต้องหาข้ออ้างอื่นมาประวิงเวลา! และนี่คือสิ่งที่ลูเยี่ยรู้สึกผิดหวัง
ตูม!
ในช่วงเวลาเริ่มต้นของการต่อสู้ ซุยอวิ๋นก็นำม้วนหนังสัตว์ที่เปรอะเปื้อนด้วยเลือดออกมา ม้วนหนังสัตว์นั้นระเบิดเป็นเปลวเพลิงสีเลือดที่พวยพุ่งสูงเทียมฟ้า และกลุ่มเงาร่างของเทพมารที่มีพลังลมปราณน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งออกมาจากเปลวเพลิงสีเลือดนั้น
“ท่านประมุขเผ่าถึงกับนำสมบัตินี้ออกมาเลยหรือ?” เหล่าผู้แข็งแกร่งบางคนประหลาดใจ ม้วนหนังสัตว์นั้นเป็นสมบัติลับจากการสังเวยโลหิตที่เผ่าปีศาจกู่พิษเผ่าใจมอบให้ ภายในผนึกดวงวิญญาณที่หลงเหลือของเทพมารมากกว่าร้อยดวง! อาศัยสมบัตินี้ย่อมสามารถสังห
