ภายในด่านเทียนหลาง ในตำหนักโบราณแห่งหนึ่ง ชายวัยกลางคนสวมเสื้อคลุมขนนกกระเรียนกำลังเล่นหมากกับหญิงสาวงดงามอาภรณ์เขียวที่มีทรวดทรงอ้อนแอ้นเย้ายวน
“หลังจากจักรพรรดิองค์ใหม่แห่งต้าเฉียนขึ้นครองราชย์ ราชครูหนุ่มนามลูเยี่ยผู้นั้นก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยหลังจากกวาดล้างตระกูลพาน” ชายเสื้อคลุมขนนกกระเรียนถอนหายใจ “ผู้คนจากเผ่าปีศาจกู่พิษเผ่าใจส่งข่าวมาว่า ลูเยี่ยคนผู้นี้มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะมาที่ด่านเทียนหลาง ข้าถึงได้รออยู่ที่นี่ตลอด แต่รอจนถึงตอนนี้แม้แต่เงาผีก็ยังไม่เห็น ช่างทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ”
หญิงงามอาภรณ์เขียวหยิบหมากหนึ่งตัววางลงบนกระดานก่อนจะยิ้มพลางกล่าวว่า
“หากเขามาจริงๆ ท่านไม่กังวลว่าจะรักษาชีวิตของตัวเองไว้ไม่ได้หรือ?”
ชายเสื้อคลุมขนนกกระเรียนหัวเราะเยาะ
“ข่าวการต่อสู้ในเมืองหลวงข้าสืบมาอย่างละเอียดถี่ถ้วน และวิเคราะห์ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่หลายสิบครั้ง เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าได้ข้อสรุปอย่างไร?”
หญิงงามอาภรณ์เขียวกล่าวอย่างสนใจ “อย่าทำตัวลึกลับไปหน่อยเลย รีบบอกมาให้ข้าฟังที”
ชายวัยกลางคนสวมเสื้อคลุมนกกระเรียนกล่าวอย่างราบเรียบว่า
“ความแข็งแกร่งของลูเยี่ยผู้นี้ อย่างมากที่สุดก็เทียบเท่ากับผู้แข็งแกร่งขอบเขตหลอมรวมศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น ไม่มีอะไรต้องกังวลเลย!”
หญิงงามอาภรณ์เขียวขมวดคิ้ว “จริงหรือ?”
ชายวัยกลางคนสวมเสื้อคลุมนกกระเรียนกล่าวว่า “เขาสามารถบุกเขาวังหลวงและไล่ล่าไปถึงเทื
