ของตนเอง เพียงแคเหยียบปราณดาบที่ทอดยาวเหมือนสายรุ้งพุ่งตรงไปยังด่านเทียนหลางที่อยู่ห่างออกไป ราตรีปกคลุมไปทั่ว ภายในด่านเทียนหลางที่สูงใหญ่ราวกับภูเขาโคมไฟส่องสว่างทั่วทุกหนแห่ง เมื่อลูเยี่ยเหยียบปราณดาบมาก็สร้างความตื่นตระนกให้กับกำลังทหารยามที่อยู่บนป้อมปราการของด่านเทียนหลางในทันที
“เกิดอะไรขึ้น? ผู้ฝึกดาบจากเผ่ามนุษย์หรือ?”
“กล้าบุกเข้ามาอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้ คนผู้นี้เสียสติไปแล้วหรือ? ไม่รู้หรือว่าด่านเทียนหลางนี้เป็นอาณาเขตของพวกเราเผ่าหมอผีปีศาจมานานแล้ว?”
“สำคัญที่สุดคือ เขามาเพียงคนเดียว… ช่างไม่เจียมตัว”
เหล่าทหารยามเผ่าหมอผีปีศาจต่างพากันประหลาดใจ พวกเขาคิดจนหัวแทบแตกก็คิดไม่ออกว่า เหตุใดคนผู้นั้นถึงกล้าบุกมาหาที่ตายเพียงลำพัง
