ี่นี่ไปยังด่านเทียนหลางมีระยะทางเพียงสองพันลี้เท่านั้น ยามเย็น ณ โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง ลูเยี่ยนั่งอยู่ตรงตำแหน่งริมหน้าต่าง เขากำลังรอสายลับจากสามกรมใหญ่แห่งต้าเฉียนมาติดต่อ เพื่อรับทราบข่าวสารล่าสุดจากด่านเทียนหลาง
“ราชครูต้าเฉียนอะไรกัน! ลูเยี่ยนั่นมันก็แค่โจรกับกบฏผู้ทำลายบ้านเมืองชัดๆ!” ทันใดนั้น พลันมีเสียงตบโต๊ะพร้อมเสียงด่าทอด้วยความโกรธแค้น “ช่วงเวลาที่ผ่านมาใต้หล้าวุ่นวาย สัตว์อสูรออกอาละวาดสร้างความเดือดร้อน ทั้งหมดล้วนเกี่ยวข้องกับเจ้าคนแซ่ลูนั่นทั้งสิ้น!”
“หากไม่ใช่เพราะเขาบุกเขาวังหลวง เข่นฆ่าผู้คนจนหัวหลุดกระเด็น เลือดไหลนองเป็นสาย สั่นคลอนรากฐานของราชวงศ์ต้าเฉียน มีหรือที่หัวเมืองต่าง ๆ ทั่วใต้หล้าจะเกิดไฟสงครามลุกโชติช่วงเช่นนี้?”
“ถ้าข้าได้พบเขาเมื่อใด ข้าจะต้องฟันหัวเจ้าคนแซ่ลูนั่นด้วยดาบของข้าให้ได้!”
เมื่อวาจานี้ถูกเอ่ยออกมา ภายในโรงเตี๊ยมพลันมีเสียงร้องโห่ร้องดังสนั่น เสียงด่าทอลูเยี่ยว่าเป็นโจรกับกบฏผู้ทำลายความสงบของบ้านเมืองดังขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย
