แสงหายนะโหมกระหน่ำ พยายามกดข่มตราสายฟ้ารัตนการไว้หลายชั้น ทว่าทันทีที่น้ำเสียงที่เย็นชาและไร้อารมณ์ของสตรีผู้นั้นดังขึ้น ตราสายฟ้ารัตนการก็เปิดฉากโต้กลับ!
ปัง! ปัง! ปัง!
แสงหายนะมหาวิถีแตกสลายลงชั้นแล้วชั้นเล่า กระจัดกระจายดุจสายฝนที่ร่วงหล่น มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าว่า รัศมีสายฟาสีเขียวที่แผ่ออกมาจากตราสายฟ้ารัตนการ กำลังค่อย ๆ พลิกสถานการณ์กลับมาเป็นฝ่ายเหนือกว่าในการต่อสู้กับพลังของเตาหลอมแห่งภัยพิบัติ
“เจ้าหนู รีบลงมือสยบของชิ้นนี้เร็วเข้า!” เสียงชราดังขึ้น “มิเช่นนั้น หากเจ้าของสมบัติฝังร่วมสุสานชิ้นนี้ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมา เขตหวงห้ามลึกลับที่หกแห่งนี้จะต้องเผชิญกับมหันตภัยอีกคราเป็นแน่!”
ลูเยี่ยใจสั่นสะท้าน
“ท่านสามารถใช้พลังของเตาหลอมแห่งภัยพิบัติได้ เหตุใดจึงไม่สยบมันให้สิ้นซากเล่า?”
“หากข้าลงมือเต็มกำลัง เจ้าของสมบัติชิ้นนี้ย่อมต้องถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอย่างแน่นอน!” เสียงชรากล่าวว่า “ในช่วงเวลาอันยาวนานที่ผ่านมา เคยเกิดเหตุการณ์เช่นนี้มาแล้วสองครั้ง และทุกครั้งจะก่อให้เกิดภัยพิบัติใหญ่หลวง!”
ลูเยี่ยจึงได้เข้าใจเสียทีว่า เหตุใดในอดีตจึงเคยเกิดหายนะมหาวิถีขึ้นมา ที่แท้มันเกี่ยวข้องกับการกดข่มสิ่งมีชีวิตอันน่าสะพรึงกลัวในบรรดา ‘สุสาน’ เหล่านี้เอง!
“แปลกนัก ในเมื่อสมบัตินี้ร้ายกาจถึงเพียงนี้ เหตุใดนักพรตพิการถึงครอบครองมันได้?” ลูเยี่ยยังคงสงสัย ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากช่วย แต่เขาไม่อาจเช