ดจะสังหารข้าหรือ? อย่าหวังเลย! ข้าจะให้พยัคฆ์ขาวเจ้าขุนเขาตายอยู่ภายใต้หายนะนี้ไปพร้อมกัน!” นักพรตพิการคว้าโซ่ตรวนกระดูกสีขาวไว้แน่นแล้วกระชากอย่างแรง จนสามารถเหวี่ยงพยัคฆ์ขาวเจ้าขุนเขาออกไปเบื้องหน้า โยนเขาไปหาแสงหายนะมหาวิถีที่พุ่งทะลักลงมาจากฟ้าโดยตรง! ส่วนตัวนักพรตพิการเองก็ทะยานร่างหลบหนีออกไปไกลแสนไกล
การเคลื่อนไหวทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในชั่วพริบตาเดียว รวดเร็วอย่างน่าเหลือเชื่อ
“ก็ดีเหมือนกัน ตายภายใต้หายนะมหาวิถีนี้ ยังดีกว่าต้องตายด้วยน้ำมือนักพรตพิการ!” พยัคฆ์ขาวเจ้าขุนเขารำพึงในใจ
แต่ในชั่วขณะถัดมา ทั้งนักพรตพิการและเหล่าสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นต่างได้เห็นภาพที่ตกตะลึง แสงหายนะนั้นกลับกลายเป็นแถบผ้าสายหนึ่งเข้าห่อหุ้มพยัคฆ์ขาวเจ้าขุนเขาไว้ทั้งตัว แล้วพุ่งทะยานกลับขึ้นไปนอกม่านฟ้ามืดมิดอย่างรวดเร็ว
ทุกคน “???”
