ไม่ถ้วนปีนั้น เกรงกลัวผังดาบเก่าคุมขังเป็นอย่างมาก! มิเช่นนั้นแล้วเหตุใดจึงกลับว่าง่ายเช่นนี้ได้?
เมื่อเตาหลอมแห่งภัยพิบัติเก็บงำพลังลมปราณลง ทั้งผู้พิทักษ์สุสานและไก่ห้าสีที่ถูกข่มขวัญก็ฟื้นร่างกายและจิตใจกลับมา ทั้งสองสบสายตากัน ต่างพากันถอนหายใจออกมาอย่างยาวเหยียดราวกับคนจมน้ำที่เพิ่งได้รับการช่วยเหลือ การถูกล้อมโจมตีครั้งนี้แทบจะเรียกได้ว่าเป็นการเอาชีวิตรอดจากสถานการณ์คับขัน โดยลูเยี่ยเป็นผู้แหวกวงล้อมเพื่อเปิดทางรอดออกมาได้ด้วยตนเอง! สิ่งที่น่าอัศจรรย์ที่สุดคือทางรอดเส้นนี้อยู่ภายนอกม่านฟ้ารัตนการนั้น!
ทั้งสองคนต่างรู้กาลเทศะดี จึงไม่มีใครเอ่ยปากถามลูเยี่ยว่าเขาททำเช่นนี้ได้อย่างไร ความลับเช่นนี้ย่อมเป็นเรื่องส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุดของลูเยี่ยอย่างแน่นอน
“สหายเต๋าเฉิน ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้ว พวกเราสามารถออกเดินทางจากที่นี่ได้เลย พาท่านออกจากเขตหวงห้ามลึกลับที่หก!” ไก่ห้าสีเอ่ยเสียงเบา ยามที่มันเผชิญหน้ากับลูเยี่ยในตอนนี้ ถึงกับมีความระมัดระวังอยู่หลายส่วน แฝงไปด้วยความยำเกรง ความนอบน้อม และร่องรอยของการประจบประแจงอยู่ลาง ๆ!
ผู้พิทักษ์สุสานสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงนี้อย่างว่องไว ในใจอดไม่ได้ที่จะรู้สึกทอดถอนใจ หากเปลี่ยนเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวใดก็ตาม เมื่อได้เห็นภาพเตาหลอมแห่งภัยพิบัติถูกข่มจน ‘สงบเสงี่ยม’ เช่นนี้แล้ว ใครเล่าจะยังกล้าปฏิบัติต่อลูเยี่ยราวกับเด็กหนุ่มขอบเขตทะเ