างนั้นหรือ? ช่างเป็นการหาที่ตายแท้ ๆ!
อย่างไรก็ตาม เมื่อความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นในสมอง ทุกคนกลับต้องตกตะลึงจนตาค้าง!
แสงหายนะที่พุ่งทะลักลงมาจากม่านฟ้ามืดมิด เมื่อฟาดลงมาเหนือศีรษะของลูเยี่ย มันก็กลับเลือนหายไปอย่างประหลาด ราวกับว่าเหนือศีรษะของลูเยี่ยมีห้วงลึกมองไม่เห็นที่กลืนกินหายนะทั้งหมดนั้นไป สิ่งที่เหลือเชื่อที่สุดคือแสงหายนะมหาวิถีนั้นช่างน่าสะพรึงกลัวและต้องห้ามเพียงใด กลับไม่อาจสร้างระลอกคลื่นใด ๆ ได้เลย มันเพียงแต่เลือนหายไปอย่างต่อเนื่องและเงียบเชียบ ประดุจวัวดินจมหายลงไปในมหาสมุทรไร้ซึ่งร่องรอยและสรรพเสียง
เป็นไปได้อย่างไร!?
แม้แต่นักพรตพิการยังต้องตื่นตะลึงไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเอง ภาพเหตุการณ์นี้ช่างแปลกประหลาดยิ่งนัก! ร่างของเด็กหนุ่มยืนตระหง่านอยู่บนฟากฟ้า มือยกขึ้นเหนือศีรษะ แสงหายนะที่พังทลายลงมาดุจทำนบแตกอันตรธานหายไปตรงหน้ามือของเด็กหนุ่ม เหตุการณ์นี้พลิกความเข้าใจของทุกคนโดยสิ้นเชิง ทำให้สมองพวกเขามึนงง
เด็กหนุ่มขอบเขตทะเลทองคำผู้นี้สามารถสลายพลังหายนะมหาวิถีอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้อย่างไร?
“ให้ตายเถอะ! นี่มัน… นี่มัน…” ไก่ห้าสีตาแทบถลนออกจากเบ้า
จิตใจของผู้พิทักษ์สุสานสั่นคลอนอย่างรุนแรง เป็นเช่นที่คาดไว้จริงๆ ลูเยี่ยเด็กหนุ่มผู้นี้มีความลึกลับในการสลายหายนะมหาวิถีได้อย่างแท้จริง!
เวลาราวกับหยุดนิ่ง ฟ้าดินเจิดจ้า ภูเขาและแม่น้ำสว่างไสว ในสายตาของทุกคน เด็กหนุ่