มิดที่ปกคลุมท้องฟ้าออกไปได้ ทุกคนต่างอยากเห็นทัศนียภาพที่อยู่นอกม่านฟ้ามืดมิดนั้น น่าเสียดายที่เวลาผ่านพ้นไปเนิ่นนานเพียงใดก็ยังไม่มีใครทำได้สำเร็จ แต่ตอนนี้ทั้งไก่ห้าสีและผู้พิทักษ์สุสานต่างก็ได้เห็นมันแล้ว!
แต่สิ่งที่ทำให้ทั้งสองต้องงุนงงก็คือ นอกม่านฟ้ามืดมิดนี้กลับไม่มีสิ่งใดเลย ยังคงเป็นความมืดมิดอันกว้างใหญ่ไพศาลอยู่เช่นเดิม! ความมืดนั้นยาวไกลจนมองไม่เห็นจุดจบและไม่อาจแยกแยะทิศทางได้เลย สามารถแยกแยะได้เพียงว่าในความมืดที่ไร้ขอบเขตนั้น มีกลิ่นอายหุ่นตุนวนเวียนอยู่ราวกับม่านหมอก!
และเตาหลอมแห่งภัยพิบัติก็ถูกกดทับอยู่ในท่ามกลางความมืดอันไร้ขอบเขตนี้ เตาหลอมนี้ใหญ่ยิ่งนัก เมื่อเผชิญหน้ากับมัน พวกเขาก็เปรียบเสมือนเม็ดทรายเล็กจ้อยต่อหน้าเทือกเขาเทียนซานอันยิ่งใหญ่! รอบ ๆ ตัวเตาหลอมถูกปกคลุมด้วยกลิ่นอายหุ่นตุน ทำให้ไม่สามารถมองเห็นความจริงของตัวเตาหลอมได้ชัดเจน ถึงกระนั้นก็ยังทำให้ไก่ห้าสีและผู้พิทักษ์สุสานตกตะลึง นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นรูปร่างที่สมบูรณ์ของเตาหลอมแห่งภัยพิบัติ! เป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสในระยะใกล้ชิดเช่นนี้
ลมปราณที่แผ่ซ่านออกมาจากเตาหลอมนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวและต้องห้ามเพียงใด เพียงแค่มองดูก็ทำให้จิตแห่งเต๋าของทั้งสองคนเกือบแตกสลาย พลังบำเพ็ญทั่วร่างราวกับถูกกดทับและปิดผนึกไว้!
ในขณะนั้น ลูเยี่ยกลับยกมือที่ถือดาบแห่งวิถีขึ้น คมดาบชี้ตรงไปที่เตาหลอมแห่งภัยพิบัติ
