กสาดซัดกระแสโลหิตราวกับน้ำหลาก ถั่งโถมเข้าปกคลุมพวกของลูเยี่ย
จบสิ้นแล้ว! ไก่ห้าสีรู้สึกขนลุกสยองเกล้า ในชั่วขณะนั้น ลูเยี่ยชี้นิ้วขึ้นท้องฟ้าอย่างกะทันหัน
“ท่านผู้อาวุโส พวกเราไปที่นั่นกันเถอะ!”
รูม่านตาของผู้พิทักษ์สุสานหดเล็กลง ใจสั่นสะท้าน นางตระหนักได้ทันทีว่าลูเยี่ยคิดจะทำอะไร ทว่าไม่มีการลังเลแม้แต้น้อย ผู้พิทักษ์สุสานควบคุมบัลลังก์ดอกบัวทมิฬพุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า
ตูม! สมบัติล้ำค่าและเคล็ดวิชาลับนานาชนิดพุ่งเข้าโจมตีบดขยี้ท้องฟ้าวาง ปลดปล่อยพลังทำลายล้างอย่างรุนแรง ผู้พิทักษ์สุสานกระอักโลหิตติดต่อกันหลายครั้ง ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการโจมตี โดยเฉพาะการโจมตีจากนักพรตพิการที่รุนแรงถึงขีดสุด ทำให้พวกของลูเยี่ยเปรียบเสมือนเรือลำน้อยที่กำลังเผชิญกับคลื่นยักษ์ในทะเลเลือด พร้อมจะอับปางลงได้ทุกเมื่อ ไก่ห้าสีนัยน์ตาแดงก่ำลงมือสู้ตายสุดชีวิต
ส่วนในฝ่ามือของลูเยี่ย ปรากฏดาบบินยาวหกชิ้นขึ้นอย่างเงียบ ๆ ก็คือดาบแห่งวิถีพิชิตมารนั่นเอง!
“เมื่อครั้งก่อน เจ้านายของเจ้าเคยพ่ายแพ้ต่อหน้าภูเขาเทียนจิน แต่ข้าสามารถรับประกันได้ว่าในอนาคต จะต้องให้เจ้ามีโอกาสใช้ดาบตัดภูเขาเทียนจินแน่นอน!” ลูเยี่ยพึมพำในใจ พร้อมกับหมุนข้อมือเบา ๆ ดาบบินหกชิ้นส่งเสียงดังกังวาน ทันใดนั้นก็ขยายยาวกลายเป็นสี่ฉื่อในพริบตา ใบดาบที่เต็มไปด้วยสนิมเขรอะและรอยบิ่นเสียหาย แผ่ซ่านกลิ่นอายดุร้ายอำหิตท่วมท้นฟ้า
“ฉัวะ!” ลูเยี่ยโคจร
