ลอนอย่างรุนแรง แต่แสงหายนะมหาวิถีสายนั้นกลับถูกต้านทานและสลายไปได้เช่นกัน
“สมบัติชั้นยอด! ตกอยู่ในมือของเด็กน้อยขอบเขตทะเลทองคำนั้น ช่างเป็นการทำลายของล้ำค่าโดยแท้” นักพรตพิการยื่นมือออกไป คว้ากักขังลูกธนูหักไว้ในฝ่ามือของเขา ไม่ว่าจะดิ้นรนเท่าไรก็ไม่อาจขยับเขยื้อนได้
ทุกคนที่ได้เห็นเหตุการณ์นี้ต่างตกตะลึงอย่างยิ่ง! ใครเล่าจะกล้าจินตนาการว่า นักพรตพิการจะสามารถใช้พลังบำเพ็ญเต๋าของตนเองต้านทานลำแสงหายนะของมหาวิถีได้อย่างแข็งแกร่งเช่นนี้? บรรดาสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นมองไปที่นักพรตพิการด้วยสายตาที่หวาดระแวงมากขึ้นเรื่อย ๆ ลำแสงหายนะมหาวิถีสายเล็ก ๆ นั้นอาจสามารถทำให้พวกเขาถูกทำลายกลายเป็นเเถ้าธุลีได้อย่างง่ายดาย แต่นักพรตพิการกลับไม่เกรงกลัว!
“นี่มันจะแข็งแกร่งเกินไปแล้ว…” ไก่ห้าสีแทบจะสิ้นหวังแล้ว จะต่อสู้กันอย่างไรต่อไปเล่า? ผู้พิทักษ์สุสานก็รู้สึกหนักใจไม่แพ้กัน และในขณะนี้ สิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวกว่าสิบตนจากด้านหลังได้ไล่ตามมาถึงแล้ว หากพวกเขาถูกล้อมรอบอีกครั้ง ทุกคนคงต้องจบชีวิตลงที่นี่ สถานการณ์ได้เข้าสู่ขีดอันตรายแล้ว
“จับตัวพวกเขาไว!” แม้จะยังห่างกันอยู่มาก สิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวที่ไล่ล่าตามมาเหล่านั้นก็ได้ลงมือโจมตีแล้ว สมบัติล้ำค่าส่งเสียงดังกึกก้อง เคล็ดวิชาลับทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ส่วนเบื้องหน้านักพรตพิการกระทืบเท้าเบา ๆ
ตูม! ภูเขาโครงกระดูกทั้งสิบแปดลู