ัปยศและความแค้นที่ยากจะพรรณนาพลันพุ่งพล่านขึ้นมาในใจของนักพรตพิการ เมื่อนานมาแล้ว ก็เพราะเตาหลอมแห่งภัยพิบัติใบนี้เองที่ทำลายร่างกายท่อนล่างของเขาจนสิ้น ทำให้แก่นต้นกำเนิดมหาวิถีทั้งร่างของเขาได้รับความเสียหายอย่างหนัก จนถึงทุกวันนี้ก็ยังไม่อาจฟื้นคืนกลับมาได้!
“ขอเพียงเจ้าเด็กนั่นมีความสามารถในการสลายพลังหายนะของเจ้าได้ เมื่อข้าได้ตัวมันมา ข้าจะต้องหลอมรวมเจ้าให้จงได้!” ขณะที่ความคิดของนักพรตพิการกำลังหมุนวน เขาหยิบสะบัดแขนเสื้ออย่างแรง บนชุดนักพรตที่คลุมร่างของเขา ลวดลายมวลบุปผาปักษีแมลงและมัจฉาพลันเปล่งแสงสีโลหิตเจิดจ้ากระจายออกไป
ตูม!
การโจมตีของผู้พิทักษ์สุสานและไก่ห้าสีถูกแสงวิถีสีเลือดทำลายในทันที แต่ทั้งสองคนไม่รู้สึกประหลาดใจ ความแข็งแกร่งของนักพรตพิการนั้นอยู่ในความคาดหมายของพวกเขาอยู่แล้ว สิ่งที่ทำให้พวกเขารู้สึกประหลาดใจจริงๆ คือลูกธนูหักของลูเยี่ยที่ชักนำแสงหายนะมหาวิถีทะลวนลงมาจากฟากฟ้า ทว่านักพรตพิการกลับไม่หลบ!
เขายืนมองอยู่อย่างนั้นด้วยความสงบนิ่ง เมื่อลูกธนูหักพุ่งมาถึงด้วยพลังทำลายล้าง นักพรตพิการจึงแผดคำรามเสียงต่ำ บนชุดนักพรตของเขาแสงสีโลหิตพุ่งพล่าน รวมตัวกันเป็นมือใหญ่ที่เปื้อนเลือด คว้าจับลูกธนูหักไว้ได้อย่างรวดเร็ว แสงหายนะมหาวิถีสายหนึ่งที่พุ่งตามมาอย่างรวดเร็วก็ระเบิดใส่มือใหญ่สีเลือดนั้น มือสีเลือดใหญ่แตกกระจายออกด้วยเสียงดังสนั่น ร่างของนักพรตพิการสั่นค
