สิ้นแล้ว?”
ใบหน้ายักษ์นั้นจ้องเขม็งมาที่อีกาหัวขาวด้วยดวงตาเย็นเยียบ
“มีเรื่องเช่นนี้ด้วยหรือ?”
อีกาหัวขาวตกตะลึง
“ท่านยายไม่เคยบอกข้าเรื่องนี้เลยนะ!”
“แน่ละ ยามนั้นเป็นข้าเองที่ผนึกพลังสายเลือดของเจ้าไว้ ทั้งยังปิดกั้นความทรงจำของเจ้า เจ้าจึงนึกอะไรไม่ออกเป็นธรรมดา”
ใบหน้ายักษ์เอ่ยเสียงแผ่ว อีกาหัวขาวอดไม่ได้ที่จะถาม
“เหตุใดท่านถึงทำเช่นนี้? ข้าได้กระทำความผิดอะไรต่อท่านหรือ?”
ใบหน้ายักษ์มองอาจื่อด้วยสายตาล้ำลึก
“เมื่อยามที่พลังสายเลือดตื่นขึ้น สิ่งที่เจ้าควรรู้เจ้าก็จะรู้ได้เอง”
ตูม!
ในชั่วขณะถัดมา ใบหน้ายักษ์พลันสลายกลายเป็นละอองแสงอันลึกลับเข้าโอบล้อมร่างของอีกาหัวขาวไว้อย่างสมบูรณ์
“บัดซบ!”
อีกาหัวขาวเพียงแค่ได้ส่งเสียงร้องอุทานคำเดียวก็สิ้นสติไปในทันที
ในเวลาเดียวกัน บนกำแพงโดยรอบวิหารแห่งนี้ ภาพวาดอันน่าพิศวงหลายภาพก็ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน หากลูเยี่ยอยู่ที่นี่เขาจะต้องจำได้แน่นอนว่า ในจำนวนภาพวาดทั้งแปดภาพนั้น แต่ละภาพคือเหล่าแม่ทัพทั้งแปดที่เคยปรากฏบนขั้นบันไดหิน และ ‘ใบหน้ายักษ์’ ที่เพิ่งสนทนากับอีกาหัวขาวก็ปรากฏอยู่ในภาพวาดหนึ่งเช่นกัน
เขาที่อยู่ในภาพวาดนั่งสูงอยู่บนบัลลังก์สีดำ สวมเสื้อคลุมยาวสีดำที่ปักลวดลายดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาว ราวกับจักรพรรดิองค์หนึ่งที่กำลังทอดพระเนตรลงมายังเก้าสวรรค์สิบทิศ!
“การรอคอยมานานแสนนาน ในที่สุดก็ได้พบโอกาสเพียงหนึ่งเดียวนี้”
เสียงทอดถ
