อย่างสิ้นเชิง เพียงเพื่อจับตัวลูเยี่ยไป พวกคนแก่สารเลวเหล่านี้ถึงกับยอมเอาชีวิตเข้าแลกเลยหรือ?
“เร็วเข้า ลงมือพร้อมกัน สังหารยายนี่เสีย!”
เทพวานรทมิฬหัวเราะเสียงดัง
“จับตัวลูเยี่ยไว้ แล้วพวกเราจะไปเทือกเขาเฉียนเฟิงกันโดยตรง จะต้องสามารถเปิด ‘สุสานดาบ’ นั้นได้อย่างแน่นอน และเข้าสู่แดนปรโลกราตรีพิศวง!”
ไก่ห้าสีร้องตะโกนเสียงดังด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“อย่าลืมว่ายังมีเนินจักรพรรดิเบญจธาตุด้วย! มรดกที่สืบทอดจากมหาจักรพรรดิเผ่าปีศาจนั่นก็ไม่ควรพลาดเช่นกัน”
ปักษาร้ายสีทองหัวเราะอย่างโหดเหี้ยม
การโจมตีของสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น
“ท่านยาย!”
อีกาหัวขาวร้องด้วยความเจ็บปวดและโกรธแค้น มันทนไม่ไหวอีกต่อไป มันเห็นว่าท่านยายบาดเจ็บสาหัสแล้ว เกือบจะทนไม่ไหวแล้ว
“วางใจเถอะ ข้าจะส่งพวกเจ้าเข้าสู่เนินจักรพรรดิเบญจธาตุเอง”
ผู้พิทักษ์สุสานกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน สภาพของนางช่างดูอเนจอนาถนัก ใบหน้าซีดขาว เลือดที่มุมปากไหลไม่หยุด แต่แววตากลับแน่วแน่อย่างยิ่ง
“พวกเขาก็ขวางข้าไม่ได้หรอก!”
ผู้พิทักษ์สุสานสูดหายใจเข้าลึก ๆ ตัดสินใจเดิมพันครั้งสุดท้าย แต่ในชั่วขณะนั้นเสียงของลูเยี่ยก็ดังขึ้น
“ท่านผู้อาวุโส ให้ข้าเป็นคนทำเถิด”
“เจ้าหรือ?”
ยังไม่ทันผู้พิทักษ์สุสานเอ่ยปากถาม
ตูม!
แสงเซียนสายหนึ่งราวกับความฝันพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า ทะลูส่วนลึกของเขตหวงห้ามลึกลับที่หก ท้องฟ้ามืดสนิทแล