วาจาที่เอ่ยออกมาอย่างเรียบเฉยนั้นกลับทิ่มแทงจนใบหน้าของจีคุนแข็งค้างในใจบังเกิดความอัปยศและโกรธขึ้นมาวูบหนึ่ง
หากวัดกันที่พลังบำเพ็ญที่แท้จริงเขาสูงกว่าลูเยี่ยมากมายนับไม่ถ้วน
ด้วยเหตุนี้ลึกๆ ในใจเขาจึงมองลูเยี่ยเป็นเพียงรุ่นเยาว์ที่แค่ขอบเขตแท่นทองคำก็ไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะเป็นผู้รับใช้ของเขาด้วยซ้ำ
ทว่าในยามนี้ภายใต้การจับจ้องของบรรดาสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวระดับแนวหน้าเขากลับถูกเด็กน้อยผู้หนึ่งหยามเกียรติเอาเสียได้!
ตู้ม!
พลังสายเลือดในกายจีคุนพลันพลุ่งพล่านแสงเพลิงรอบกายระเบิดขึ้นอย่างรุนแรง
เหนือศีรษะของเขาปรากฏภาพนิมิต ‘ดวงอาทิตย์ส่องสว่างเมื่อรุ่งอรุณ’
ภายในภาพนิมิตนั้นมีไก่ตัวผู้หลากสีสันกำลังเชิดคอขันร้องอย่างเลือนรางทำลายความมืดมิดอันไร้ขอบเขตในชั่วพริบตากลิ่นอายทั่วร่างของจีคุนก็พุ่งทะยานขึ้นมากกว่าเดิมอีกขั้น!
“หึๆ กินอิ่มหรือไม่เจ้าจงลองดูอีกครา!”
จีคุนประกบนิ้วทั้งห้าแล้วแสดงเคล็ดวิชาลับที่สอดคล้องกับ ‘แก่นแท้แห่งสุริยัน’!
ตราประทับเทพเปล่งประกายราวกับดวงอาทิตย์ร้อนแรงพุ่งออกมากลางอากาศตราประทับหลอมฟ้าเผาพิภพ!
ใครๆ ก็มองออกว่าจีคุนเอาจริงแล้ว!
ในที่สุดลูเยี่ยก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่ถาโถมเข้าปะทะใบหน้า
แต่แทนที่เขาจะตกใจกลับดีใจแทนเสียอีก
ดี!
ในที่สุดก็ได้สัมผัสถึงความกดดันในขอบเขตเดียวกันเสียที
ช่างหาได้ยากเหลือเกิน!
ร่างสูงสง่าของเขาพลันแผ่พลังออกมาเขายังคงยืนอยู
