นเพียงลูเยี่ยที่ก้าวรุกคืบเข้าไปทีละก้าวส่วนจีคุนกลับถอยร่นไปทีละนิด
บนร่างของจีคุนปรากฏรอยแผลดาบเลือดโชกมากมายสภาพดูน่าเวทนายิ่งนักเขาพยายามดิ้นรนหาทางพลิกสถานการณ์หลายต่อหลายครั้งต่อสู้แลกชีวิตอย่างบ้าคลั่งทว่ากลับไร้ผล
การที่ลูเยี่ยบดขยี้จีคุนไม่ได้รวดเร็วแต่กลับมั่นคงยิ่งนัก
รุกคืบเข้ามาทีละก้าวอย่างไม่อาจสั่นคลอนได้
เพียงชั่วเวลาไม่กี่อึดใจจีคุนก็ถูกต้อนจนเข้ามุม
ถูกโจมตีไม่หยุด!
ถูกปราณดาบกดดันจนไม่อาจเงยหน้าขึ้นได้บาดแผลบนร่างกายก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นทว่าเขากลับกัดฟันสู้ไม่มีความคิดที่จะยอมแพ้เลยแม้แต่น้อยยังคงดิ้นรนสุดกำลัง!
เรื่องนี้ทำให้ลูเยี่ยรู้สึกประหลาดใจมากและเริ่มมองจีคุนด้วยสายตาที่ยกย่องขึ้นมา
ลองคิดดูก็จริงหากไร้ซึ่งเจตจำนงและสภาวะจิตใจที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้ามีหรือที่จะครอบครองพลังต่อสู้ที่ท้าทายสวรรค์ได้ถึงเพียงนี้?
ทว่าน่าเสียดาย…
เขาดันมาพบกับตนเองเข้าเสียได้ตู้ม!
ดาบสายหนึ่งฟันลงมาจีคุนถูกซัดจนบาดเจ็บสาหัสร่วงลงไปกองกับพื้น
“หากยังไม่ยอมรับความพ่ายแพ้เรื่องนี้ก็คงเริ่มน่าเบื่อแล้ว”
ลูเยี่ยเอ่ยปาก
จีคุนหอบหายใจอย่างหนักหน่วงในแววตาไม่มีความโกรธหรือความสิ้นหวังมีเพียงความไม่ยอมรับอย่างลึกซึ้งเท่านั้นขอบเขตที่แท้จริงของเขาสูงกว่าลูเยี่ยมากมายนักทว่าในการประลองในขอบเขตเดียวกันเขากลับถูกโจมตีจนดูน่าเวทนาอย่างยิ่ง
แม้ว่าสิ่งนี้จะทำให้เขาไม่อาจยอมรับได้แต่ก็ต้องย
