งไร้ความปราณีของจิคุน เขาจะรับมืออย่างไร?
ขณะที่ความคิดกำลังหมุนวน หมัดของจิคุนก็พุ่งมาถึงเบื้องหน้าลูเยียแล้ว
“เจ้าเด็กน้อยมีดีแค่นี้หรือ? ดูท่าทุกคนจะประเมินเจ้าสูงเกินไป…”
จิคุนเอ่ยเยาะเย้ย แต่คำพูดหยุดกลางคันอย่างกะทันหัน ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง รอยยิ้มเยาะบนใบหน้าพลันแข็งค้าง ท่ามกลางแสงอันเจิดจ้าโปรยปรายลงมาทั่วท้องฟ้า ร่างของลูเยียค่อยๆ ปรากฏขึ้น
เขายังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่ได้ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
อาภรณ์ยังคงอยู่ในสภาพสมบูรณ์ ไร้ซึ่งรอยขีดข่วนแม้แต่เส้นผม!
มีเพียงเจตจำนงดาบสีเขียวอ่อนสายหนึ่งโอบล้อมรอบตัวเขา ราวกับเป็นวงแหวนเทพให้ความรู้สึกว่าสมบูรณ์เป็นหนึ่งเดียวและไร้ซึ่งช่องโหว่ใดๆ
สิงมีชีวิตด้านนอกสนามประลองต่างพากันตกตะลึง อาศัยแค่พลังป้องกันของมหาวิถีของตนเองก็สามารถรับหมัดของจิคุนเข้าไปตรงๆ ได้อย่างนั้นหรือ?
เด็กหนุ่มผู้นี้… มีความลับซ่อนอยู่จริงๆ!
“ฮาๆ ที่แท้ท่านใต้เท้าก็แค่ไม่อยากลดตัวลงไปตอบโต้” อีกาหัวขาวที่เมื่อครู่ยังกังวลแทบตาย บัดนี้หลุดหัวเราะพรืดออกมา ดวงตาของผู้พิทักษ์สุสานฉายแววประหลาด
จริงดังคาด เด็กหนุ่มตระกูลลูผู้นี้ ถึงแม้จะไม่ใช่คนที่นางรอคอยมาตลอด ผู้ซึ่งสามารถทำให้ ‘พลิกฟ้าคว่ำดิน’ แต่พื้นฐานพลังบำเพ็ญของเขาก็เข้าขั้นวิปริตเกินมนุษย์ไปแล้ว!
ร่องรอยและความทรงจำทั้งหมดเกี่ยวกับการต่อสู้ที่เทือกเขาเฉียนเฟิงได้ถูกลบเลือนไปนานแล้ว
แม้แต่ผู้พิท
