ตระกูลพาน ภายนอกตำหนักหลังหนึ่ง
“ท่านใต้เท้าหง ข้าพานมีเรื่องสำคัญจะรายงานขอรับ”
ประมุขตระกูลพาน พานอวินเยว่ยืนอยู่หน้าประตูใหญ่พลางกล่าวด้วยความเคารพ ภายในตำหนักกลิ่นคาวเลือดอบอวลไปทั่ว กระดูกขาวเกลื่อนกลาดเต็มพื้น ชายในชุดขาวผมดำคนหนึ่งยืนอยู่หน้าเตาหลอมที่กำลังเดือดพล่าน เขากำลังต้มเนื้ออยู่
ภายในเตาหลอมโลหิตข้นคลั่กผุดขึ้นมาเป็นฟองอากาศหนืดๆ ปรากฏศีรษะของเด็กน้อยสิบกว่าหัวลอยอยู่ในนั้น ทั้งหมดล้วนถูกต้มจนเละเทะไปหมดแล้ว ชายในชุดขาวผมดำยื่นมือออกไปคว้าเอาศีรษะหนึ่งขึ้นมาแล้วเริ่มบดเคี้ยวคำโต เลือดสดๆ ไหลทะลักออกจากปากจนชโลมชุดคลุมสีขาวสะอาดให้กลายเป็นสีแดงฉาน
พานอวินเยว่คุ้นชินกับภาพอันโหดร้ายเหี้ยมโหดนี้มานานแล้วจึงไม่รู้สึกแปลกประหลาดใจอันใด อย่างไรเสียคนที่ตายก็ไม่ใช่สมาชิกตระกูลพาน แต่เป็นเด็กชายหญิงที่ไปจับมาจากบ้านของผู้ยากไร้ในเมืองชางโจว ตายก็ตายไปเถอะ
ย่อมไม่เกิดคลื่นลมอันใด ตลอดหลายปีมานี้ก็ไม่เคยเกิดเหตุการณ์ผิดปกติใดๆ เลย จนกระทั่งกินศีรษะนั่นจนหมด ชายในชุดขาวผมดำจึงเอ่ยว่า “มีเรื่องอันใด?”
พานอวินเยว่รีบตอบทันที “เหล่าผู้แข็งแกร่งจากสำนักใหญ่ทั้งหมดในต้าเฉียนกำลังเดินทางมายังตระกูลพานของเราแล้วขอรับ!”
“จริงหรือ?”
ชายในชุดขาวผมดำดวงตาเปล่งประกายวาววับ เขาสะบัดมือโยนหัวกะโหลกทิ้งไปแล้วเอ่ยด้วยความตื่นเต้นว่า “ในที่สุดก็ได้กินอาหารเลือดชั้นยอดเสียที!”
เมื่อเทียบกับเนื้
