ี่ยวข้องกับปีศาจกูพิษเผาใจเช่นนี้แล้วลูเยี่ยจะไม่โกรธเกรี้ยวได้อย่างไร?
“คุณชายลูนึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นท่าน! ฮ่าๆๆสะใจยิ่งนัก!”
เหลาเกาฉีกยิ้มกว้างทว่าเลือดกลับไหลออกมาจากปากไม่ขาดสาย
“นับว่าโชคดีที่คุณชายลูกลับมาทันมิเช่นนั้นวันนี้ต่อให้ข้ากับเหลาเกาต้องตายก็คงตายตาไม่หลับ”
เฒ่าจ้าวรู้สึกโล่งอกราวกับวางภาระหนักลงได้
“ลูเยี่ยอย่าได้ตำหนิตนเองเลยเจ้ากลับมาไม่ได้สายเกินไปเลยสักนิด!”
ลูเชี่ยวกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนในเวลานี้สมาชิกทั้งหมดของตระกูลลูต่างก็ได้สติกลับมาแล้วเมื่อพวกเขาเห็นลูเยี่ยที่ยืนอยู่กลางอากาศบนปราณดาบทุกคนก็พากันตื่นเต้นขึ้นมาหลังจากผ่านไปครึ่งปีในที่สุดประมุขตระกูลก็กลับมาแล้ว!
แต่ทว่าลูเยี่ยกลับไม่รู้สึกยินดีเลยแม้แต่น้อย
วันนี้ตระกูลลูปลอดภัยดีแต่ชาวเมืองทั้งหมดกลับถูกพวกสวะพวกนั้นสังหารหมดสิ้น!
ทั่วทั้งเมืองมีแต่โครงกระดูกแห้งกรังบรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย!
“เหลาเกาท่านรู้หรือไม่ว่าพวกสวะเหล่านั้นมาจากที่ใด?” ลูเยี่ยถาม
เจตนาฆ่าฟันในใจของเขาพุ่งพล่านจนเกือบจะยับยั้งไว้ไม่อยู่เหลาเกาตอบ “ตอนที่พวกเขาปรากฏตัวขึ้นครั้งแรกพวกเขาเคยบอกว่าพวกเขาถ่อสังขารมาจากเมืองชางโจวตั้งใจจะมาเยี่ยมเยียนตระกูลลูโดยเฉพาะ…”
เมืองชางโจว?
ลูเยี่ยนึกถึงตระกูลพานเป็นอันดับแรกทันที!
ในการประลองเดิมพันชีวิตระหว่างสำนักกระบี่เกาสวรรค์และสำนักเต๋าหลิงซูพานอวินจงเคยจัดให้ปีศาจกูพิษเ
