องครักษ์ยื่นแผ่นหยกบันทึกสีดำแผ่นหนึ่งให้
จีเสวียนหงเอ่ยถาม “รู้หรือไม่ว่าใครเป็นคนส่งจดหมายนี่มา?”
องครักษ์ส่ายหน้าแทนคำตอบ
จีเสวียนหงจึงส่งแผ่นหยกสีดำนั้นให้แก่ลูเยีย “มาดูเถิด”
กลิ่นอายของเผ่าปีศาจดูดพิษเผาใจ!
ลูเยียขมวดคิ้วเล็กน้อย เขามองออกเพียงแวบเดียวว่าหยกบันทึกนี้มาจากน้ำมือของพวกปีศาจดูดพิษเผาใจ
เขานึกถึงเสียงคำรามเต็มไปด้วยความเคียดแค้นของ ‘ทารกมาร’ ก่อนตาย
“ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ไม่ใช่แค่เจ้าเท่านั้น ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเจ้าจะถูกปีศาจดูดพิษเผาใจหมายหัว และต้องเผชิญกับการแก้แค้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด!”
และบัดนี้ผ่านไปเพียงหนึ่งวัน การแก้แค้นก็มาถึงแล้วหรือ?
พวกลูกผสมเทพมารเหล่านี้ช่างไม่มีความอดทนเอาเสียเลย
ลูเยียรวบรวมจิตใจเริ่มสัมผัสเข้าไปในแผ่นหยกสีดำนั้น
ภายในหยกบันทึกมีเพียงประโยคเดียว “หากต้องการจะช่วยท่านอารองของเจ้า ก็จงมาที่เขตหวงห้ามลึกลับที่หา!”
นอกจากนี้ภายในหยกบันทึกยังถูกผนึกพลังรอยประทับไว้อีกขั้นหนึ่ง
เมื่อจิตสำนึกของลูเยียสัมผัสรับรู้รอยประทับนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นภาพเหตุการณ์หนึ่งทันที
ในดินแดนอันเวิ้งว้างและมืดดำราวกับหมึกปรากฏภูเขาใหญ่ที่กำลังลุกโชนด้วยเปลวเพลิงตั้งตระหง่านอยู่ เปลวเพลิงที่ไหลเวียนประดุจลาวาแปรสภาพเป็นโซ่ศักดิ์สิทธิ์นับไม่ถ้วนพันธนาการขุนเขาแห่งนั้นไว้ราวกับจะหลอมละลายภูเขาให้กลายเป็นจุณ
ณ ยอดเขาสูงแห่งนั้นปรากฏร่างหนึ่งถูกพันธนาการไว้ด้วย
