กมารนี้ถือกำเนิดขึ้นก็จะเป็นเสมือนบุตรแห่งโชคชะตาของแผ่นดินตาเฉียนและเป็นเชื้อพระวงศ์อันสูงส่งอย่างไรก็ตามลูเยี่ยมั่นใจว่าจุดประสงค์ที่พานหลานอวินฟูมฟักทารกมารนี้ไม่มีทางเรียบง่ายเพียงแค่นั้นเป็นแน่นางต้องมีแผนการอื่นซ่อนอยู่อย่างแน่นอน!
“ขอบคุณ!”
เมื่อได้รับโอสถจากลูเยี่ยเซียงฉางลวี่ก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อยรีบกลืนลงไปทันทีพานหลานอวินไม่ได้วู่วามลงมืออีก
นางยืนสงบนิ่งอยู่ในสระโลหิตมังกรเพลิงแล้วกล่าวว่า “สิ่งที่ควรบอกข้าก็บอกไปหมดแล้วพวกเรามาตกลงกันเถอะ”
“ขอเพียงเจ้าไว้ชีวิตข้าข้าจะคืนป้ายหยกไร้อักษรทั้งสองแผ่นนี้ให้เจ้า”
“นอกจากนี้ข้าสามารถรับประกันได้ว่าเจ้าจะสามารถได้พบกับเหล่าผู้อาวุโสตระกูลลูของพวกเจ้าอีกครั้ง!”
พานหลานอวินพลิกฝ่ามือหนึ่งครั้งป้ายหยกไร้อักษรสองชิ้นสีดำหนึ่งและสีขาวหนึ่งก็ปรากฏขึ้น
“ลูเยี่ยเจ้าอย่าได้หลงกลเด็ดขาดนางปิศาจผู้นั้นเชี่ยวชาญในการล่อลวงมีเล่ห์เหลี่ยมอำมหิตคำพูดของนางไม่สามารถเชื่อถือได้เลย!”
ไม่ทันที่ลูเยี่ยจะเอ่ยปากองค์ชายใหญ่ก็เอ่ยขึ้นด้วยความร้อนใจ
สายตาของเขาเต็มไปด้วยความแค้นเคืองและความหวาดกลัวร่างกายยังสั่นเทาไม่หยุด
“เสด็จพ่อของข้าทรงมีพระปรีชาสามารถเพียงใดยังถูกนางปิศาจตนนี้วางแผนเล่นงาน!”
“คนในราชวงศ์เซียงล้วนถูกนางปั่นหัวเล่นเหมือนสิ่งของ”
เสียงพรำพรรณนาด้วยความโศกเศร้าและโกรธแค้นดังก้องไปทั่ว
ลูเยี่ยหรตามองใบหน้ายังสงบนิ่งเช่นเคยทำให้คนยากจะค
