ยามค่ำคืนเมืองอี้ภายในตระกูลเชี่ยซึ่งเป็นตระกูลผูพิทักษ์แผ่นดินเสียงร่ำไห้โศกเศร้าดังก้องขึ้นกระดาษเงินกระดาษทองปลิววอนควันธูปลอยล่องอยู่ในอากาศโคมไฟกระดาษสีขาวที่เขียนตัวอักษร ‘ไว้อาลัย’ แขวนเรียงรายกันอยู่ใต้ชายคาศาลบรรพชนตระกูลเชี่ย
สมาชิกตระกูลเชี่ยทั้งหมดต่างสวมชุดไว้ทุกข์ยืนสงบนิ่งท่ามกลางความมืดมิดกำลังดำเนินพิธีเซ่นไหว้ดวงวิญญาณ
เชี่ยหลิงเทียนประมุขตระกูลเชี่ยยืนอยู่ด้านหน้าสุดของฝูงชนอ๋องผู้มีชื่อเสียงขจรขจายทั่วแผ่นดินยามนี้ใบหน้าเต็มไปด้วยความโศกเศร้าดวงตาคู่นั้นเอ่อล้นด้วยหยาดน้ำตา
“ท่านประมุขตระกูลลูเยียศิษย์แห่งสำนักกระบี่เกาสวรรค์มาเยือนขอรับ”
บ่าวรับใช้สูงอายุรีบร้อนเข้ามารายงานด้วยเสียงอันเบา
ลูเยีย?
เชี่ยหลิงเทียนชะงักไปครู่สายตาฉายแววสลับซับซ้อนเด็กหนุ่มผู้นี้มาถึงแล้วจริงๆ
“ไปเชิญเขามาที่นี่”
“ขอรับ”
ไม่นานนักภายใต้การนำทางของบ่าวรับใช้ชราลูเยียก็มาถึงเขามองเห็นพิธีไว้อาลัยนี้แต่ไกลในใจอดสะท้านไม่ได้ตระกูลเชี่ยมีคนเสียชีวิตหรือ?
ลูเยียกวาดสายตามองไปและเห็นป้ายไว้อาลัยที่อยู่สองข้างของศาลบรรพชนมีชื่อคุ้นเคยเขียนอยู่บนนั้นเชี่ยเปาซู!
ร่างของชายหนุ่มผู้หนึ่งปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของลูเยียช่วงเวลาที่ผ่านมาไม่นานในดินแดนลับของหุบเขาสมุนไพรวิญญาณแห่งเขตหวงห้ามลึกลับที่สีลูเยียเคยพบกับเชี่ยเปาซู!
ในตอนนั้นเชี่ยเปาซูไม่สนใจการข่มขู่จากราชวงศ์เชียงและปฏิเสธที่จะร่วมมือจั
