ว่า “แต่ผู้เฒ่าขอรับประกันกับท่านใต้เท้าลูว่าเผ่าของพวกเราจะไม่เสียดายทรัพยากรหรือต้นทุนใดๆจะต้องช่วยสหายเต๋าเหวินอวินกลับมาให้จงได้!”
เขาลุกขึ้นยืน “ผู้เฒ่าจะเดินทางไปยังเผ่าปีศาจชิงชิวด้วยตนเองเดี๋ยวนี้”
“พวกเรายินดีติดตามท่านบรรพชนออกรบถล่มเผ่าปีศาจชิงชิวด้วยคนขอรับ!”
บรรดาผู้อาวุโสที่นั่งอยู่ในที่นั้นต่างลุกขึ้นพร้อมกัน
บรรยากาศเต็มไปด้วยไอสังหาร
เรื่องที่เกี่ยวข้องกับคำสั่งของท่านใต้เท้าลูหากทำพลาดจะไปรายงานกับท่านใต้เท้าลูได้อย่างไร?
“ข้าจะไปกับพวกท่านด้วย”
ลูเยียลุกขึ้นยืนเพราะเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องถึงความปลอดภัยของบรรพชนเหวินอวินลูเยียย่อมไม่อาจวางเฉยได้
“ท่านใต้เท้าลูเรื่องเพียงเท่านี้เหตุใดต้องถึงมือท่านด้วยเล่า? เผ่าปีศาจชิงชิวมิควรแม้แต่น้อย!”
เติงเถียนเอ่ยปากเกลี้ยกล่อม
ลูเยียส่ายหน้าเบาๆ “อย่าเกลี้ยกล่อมอีกเลยข้าไม่อยากให้พวกท่านต้องทำสงครามกับเผ่าปีศาจชิงชิวเพียงเพราะเรื่องของบรรพชนเหวินอวินแห่งสำนักกระบี่เกาสวรรค์ของข้าแม้จะเสียค่าใช้จ่ายน้อยเพียงใดก็ไม่ใช่สิ่งที่ข้าปรารถนา”
บรรพชนหลิงเจินกล่าวอย่างเคร่งขรึม “เช่นนั้นก็ต้องรบกวนท่านใต้เท้าลูแล้ว!”
ลูเยียกล่าว “ยามนี้ยังไม่ถึงเวลาต้องใช้กำลังหักหาญ”
“ครานี้ให้เพียงท่านกับข้าเดินทางไปพร้อมกันก็พอแล้วดีหรือไม่?”
บรรพชนหลิงเจินชะงักไปครู่หนึ่งแล้วก็รีบตอบตกลงอย่างรวดเร็วในเมื่อมีท่านใต้เท้าลูร่วมทางไปด้วยก็ไม่จำเป็นต้อ
