เมื่อมองด้วยตาเปล่า ผังดาบเก้าคุมขังชัดเจนขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก
ทว่า นี่เป็นเพียงความเปลี่ยนแปลงของรูปลักษณ์ภายนอก
ลู่เยี่ยจำได้อย่างแม่นยำว่า หลังจากที่กลืนกินแสงสีเลือดที่เป็นพลังมหาพิบัติเทียนจิ้นเข้าไป ผังดาบเก้าคุมขังเคยร้อนระอุขึ้นมา!
‘ซากปรักหักพังแห่งชิงหมิง’ ในภาพก็เคยเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัดเช่นกัน
ลู่เยี่ยไม่รีรอส่งจิตเทวะเข้าไปในนั้นทันที
อีกคราหนึ่งที่มาเยือนซากปรักหักพังแห่งชิงหมิง เขายังคงปรากฏอยู่บนเงาดาบแห่งวิถีอันลึกลับเล่มนั้น
ลู่เยี่ยก้มมองลงไปเบื้องล่าง แม้คุกทั้งเก้าแห่งฮุ่นตุ้นจะอยู่ห่างไกลยิ่งนัก แต่ก็ยังคงมองเห็นได้อย่างชัดเจน
น่าเสียดายที่มีหมอกฮุ่นตุ้นปกคลุมอยู่ ราวกับม่านหนาอันลึกลับ ทำให้ลู่เยี่ยไม่อาจมองเห็นสภาพภายในคุกทั้งเก้านั้นได้ชัดเจน
เขาเลื่อนสายตามองไปที่เงาดาบแห่งวิถีอันลึกลับที่อยู่ใต้เท้าของตน
‘เป็นเช่นนี้จริง ๆ มหาวิถีแท่นทองคำที่ข้าควบแน่นขึ้นในตำหนักวิญญาณ ก็คล้ายกับเงาดาบแห่งวิถีที่อยู่ใต้เท้านี้ยิ่งนัก’
ลู่เยี่ยคิดในใจ
