บทที่ 218 โปรดผู้อาวุโสชี้แนะหนทางสว่าง!
ลู่เยี่ยไม่รู้ว่าเงาร่างเลือนรางที่ดูประหนึ่งเทพเซียนเหล่านั้นกำลังคิดอะไรอยู่
เขารู้เพียงแต่ว่า หลังจากที่ดูดซับพลังสีเลือดจากภาพหมอกมงคลเคลื่อนสู่สรวงแล้ว ผังดาบเก้าคุมขังก็กำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง
ทว่าท่ามกลางสายตาฝูงชนที่จ้องมองมา เขาทำได้เพียงสะกดกลั้นใจ ไม่อาจสำรวจดูในยามนี้ได้
ลู่เยี่ยกล่าวว่า “ในเมื่อบัดนี้พวกท่านได้หลุดพ้นแล้ว นั่นก็เป็นโชคชะตาของพวกท่านเอง ไม่จำเป็นต้องขอบคุณข้า เชิญตามสบายเถิด”
ที่มาที่ไปของคนเหล่านี้ช่างน่าสงสัย แม้จะเป็นเพียงดวงวิญญาณที่เหลืออยู่ ทว่ากลิ่นอายกลับน่าพรั่นพรึงเกินไป
ลู่เยี่ยเพียงปรารถนาให้คนเหล่านี้รีบจากไปเสีย เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น
ท่านใต้เท้าลู่กำลังไล่แขกเช่นนั้นหรือ?
บรรพชนหลิงเจิน เติงเทียน และคนอื่น ๆ ต่างก็ทั้งตกใจและทั้งเคารพนับถือ
คงมีเพียงท่านใต้เท้าลู่เท่านั้นที่กล้าปฏิบัติต่อวิญญาณลึกลับเหล่านั้นอย่างไร้ความเกรงกลัวเช่นนี้!
ทว่าเงาร่างพร่าเลือนเหล่านั้นกลับไม่ยอมจากไป
ชายในชุดคลุมขนหงส์ผู้เป็นแกนนำกล่าวอย่างนอบน้อมยิ่งนัก