เขาได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตแท่นทองคำแล้ว แต่ปัจจุบันยังไม่ได้ควบแน่นเจตจำนงศักดิ์สิทธิ์แห่งมหาวิถีที่เป็นของตนเองขึ้นมา
ไม่ใช่ว่าลู่เยี่ยไม่อยากทำ แต่เป็นเพราะเขาครอบครองการสืบทอดมหาวิถีมากเกินไป มหาวิถีแต่ละประเภทล้วนมีนัยลึกซึ้งที่สอดคล้องกัน
เมื่อมีตัวเลือกมากเกินไป ลู่เยี่ยจึงยังไม่รู้ว่าควรเลือกมหาวิถีประเภทใดมาควบแค่นเจตจำนงศักดิ์สิทธิ์แห่งมหาวิถีแรกของตน
เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงรากฐานของมหาวิถีในขอบเขตแท่นทองคำ จำเป็นต้องกระทำด้วยความรอบคอบอย่างยิ่ง
ก่อนหน้านี้ลู่เยี่ยได้คิดพิจารณาไว้แล้ว ว่าควรหาโอกาสไปขอคำชี้แนะจากพี่ใหญ่เจ้าเมืองจักรพรรดิแดงหลิวไป๋
เพราะในดินแดนหลิงชางนั้น เจ้าเมืองจักรพรรดิแดงหลิวไป๋เป็นผู้มีความรู้กว้างขวางที่เป็นที่ประจักษ์แก่ใจคนทั้งใต้หล้า นได้รับการขนานนามว่า ‘รอบรู้ทั้งอดีตและปัจจุบัน ทะลุปรุโปร่งคัมภีร์นับหมื่น!’
หากได้รับการชี้แนะจากเขา ย่อมช่วยลดระยะเวลาลองผิดลองถูกได้มหาศาล
แต่ลู่เยี่ยไม่เคยคิดเลยว่า ก่อนที่ตนเองจะได้ลงมือทำอะไร เขากลับค้นพบดินแดนแห่งรังสรรค์วิถีเสียก่อน!
เช่นนี้แล้วยังจำเป็นต้องไปขอคำชี้แนะจากหลิวไป๋อีกหรือ?
